Παρασκευή 24 Απριλίου 2009

ΑΠΟΠΛΟΥΣ


Μεσημέρι στο Κατάκολο. Το ταξίδι συνεχίζεται
.

Ο ΚΑΦΕΣ ΤΟΥ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥ


Στον Άγιο Ανδρέα, με θέα το νησί της Φειάς
.


και την αγαπημένη Ζάκυνθο του παπα-Καποδίστρια, του Πορφύρη, του Μπάμπη, του Don Basilio, του παπα-Λυκογιάννη...
.

ΕΚΚΟΛΑΠΤΟΜΕΝΗ ΝΕΑ ΖΩΗ


Η φωλιά του κοτσυφιού κρυμμένη μέσα στο φύλλωμα του γιασεμιού, στη βεράντα του σπιτιού
.

Επειδή το ταλαιπωρήσαμε, καιρός να του δίνουμε και να το αφήσουμε στην ησυχία του
.

Τρίτη 21 Απριλίου 2009

Η ΛΙΜΝΑ ΤΗΣ ΜΟΥΡΙΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΘΕΙ


Αμέσως μετά το γήπεδο της Σπιάντζας, μ'εσα σε ένα χώρο τεσσάρων - πέντε στρεμμάτων, ένα μικρό θαύμα έχει αρχίσει να συντελείται εδώ και δύο χρόνια: η πειραματική ανασύσταση του λιμναίου οικοσυστήματος της Μουριάς
.


Είναι τόσο μεγάλο το ενδιαφέρον κάποιων φυσιολατρών, που δεν παραλείπουν να αφήσουν αποδείξεις του οικολογικού ενδιαφέροντός τους

.

Κάποιοι άλλοι επιδιώκουν να πάρουν δείγματα της λιμναίας πανίδας για "μελέτη"
.

Οι οικολογικές ανησυχίες φέρνουν δίψα
.

Παρ' όλα αυτά, η φύση το παλεύει. Ήδη τα πρώτα βούρλα προβάλλουν μέσα από το νερό
.

Αμέτρητες αχιβάδες στο έδαφος μαρτυρούν ότι εκεί υπήρχε μέχρι πριν μερικές δεκαετίες η Λίμνα, γεμάτη ζωή
.

Πανοραμική άποψη της νέας, μικροσκοπικής για την ώρα Μουριάς. Ας ελπίσουμε ότι δε θα σταματήσει εκεί
.

Τα βατράχια κάνουν πανηγύρι, ενώ ένα ζευγάρι λευκών πτηνών κάνει απιστίες στο φακό
.

Το επιστημονικό κλιμάκιο επιβεβαιώνει την επιτυχία του πειράματος, παρά τις ανθρώπινες οχλήσεις
.

Καλή συνέχεια στο πείραμα. Ας δώσουμε μια ευκαιρία στην πολύπαθη ηλειακή φύση να χαμογελάσει!
.

ΔΕΚΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ


Ο Άγιος Τρύφων. Τοιχογραφία επάνω στο βράχο, έξω από το καθολικό της Μονής του Τιμίου Προδρόμου στη χαράδρα του Λούσιου
.

Με τη βοήθεια του Αγίου και τη δική σας, αγαπητοί επισκέπτες και αναγνώστες, ο μετρητής των επισκεπτών στο κάτω μέρος της σελίδας έγραψε το μαγικό αριθμό 10.000. Ευχαριστώ πολύ!
Ο Βυτιναίος

ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΝΑ ΧΤΙΖΕΙΣ ΠΑΛΑΤΙΑ...


Βομβαρδισμένο τοπίο θυμίζουν η Σπιάντζα, η Γυφτοπάναινα, η Μούτελη και η παραλία του Επιταλίου
.

Οι βόθροι των αυθαιρέτων βγήκαν στην επιφάνεια, καθώς η άμμος ταπεινώθηκε κατά ένα μέτρο ή και περισσότερο

.

Σχεδόν το μισό σπίτι αιωρείται, καθώς κυριολεκτικά έχασε το έδαφος κάτω από τα πόδια του
.

Κανείς δεν ξέρει πού θα τελειώσει το φαινόμενο. Οι κάτοχοι των πίσω σπιτιών είναι ανήσυχοι
.

Η ειρωνεία είναι ότι τα αυθαίρετα, λόγω της παρανομίας, στοιχίζουν περισσότερα. Χαμένοι κόποι μιας ζωής, λόγω της αφροσύνης
.

Εκτός από την ίδια την καταστροφή, εντύπωση προκαλεί η απουσία του Κράτους. Τι περιμένει άραγε η Νομαρχία Ηλείας και δεν απομακρύνει τα ερείπια και τα επικίνδυνα κτίσματα; Μήπως καμμία προεκλογική "τακτοποίηση" των ψηφοφόρων - αυθαίρετων οικιστών;
.

Οι κάτοχοί του το εγκατέλειψαν πριν έρθει η σειρά του. Ποιος μπορεί να μείνει ανάμεσα σε αυτά τα ερείπια;
.

Η θάλασσα παρέσυρε το μισό χαγιάτι. Θα σταματήσει όμως; Κανείς δε μπορεί να εγγυηθεί
.

Ό,τι έχει απομείνει από το Δρόμο 7 στη Σπιάντζα
.

Το σπίτι που προεξέχει στο βάθος δείχνει την υποχώρηση της ακτογραμμής. Τα αναχώματα με μπάζα που σχημάτισε ο απελπισμένος ένοικος είναι αμφίβολο ότι θα τον προστατέψουν για πολύ
.

Αλλόκοτο θέαμα, σχεδόν μακάβριο
.

Η άμμος έχει υποχωρήσει σχεδόν ένα μέτρο σε υψόμετρο και πολλές δεκάδες μέτρα σε μήκος
.

Ο μεγάλος αύλακας της Μούτελης έχει πέσει και αυτός θύμα των μεταβολών της ακτογραμμής, καθώς τα μανιασμένα κύματα έσπρωξαν την άμμο μέσα στην κοίτη του και τον απέκοψαν από τη συμβολή του με τον Αλφειό
.

"Μετανοείτε... έρχεται ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος". Μετανοείτε, γιατί πριν τον Τρίτο Παγκόσμιο έρχεται η οργή της φύσης
.
Εδώ και δύο περίπου χρόνια μία μεγάλη αλλαγή συντελείται στην ακτογραμμή εκατέρωθεν των εκβολών του Αλφειού. Σε ακτίνα εκατοντάδων μέτρων από τις εκβολές η αμμώδης παραλία υποχωρεί σε πλάτος και ύψος. Το φαινόμενο θα απασχολούσε πολύ λιγότερο, αν στην πορεία της προς τη θάλασσα η άμμος δεν παρέσερνε και τις αυθαίρετες οικίες που είχαν χτιστεί επάνω της. Τα πρώτα σημάδια είχαν διαφανεί προ δεκαετίας περίπου, αλλά όλοι έκαναν ότι δεν τα πρόσεχαν.
Η δημιουργία του φράγματος στέρησε το δέλτα του ποταμού από τις φερτές ύλες, που κρατούσαν σταθερή την ισορροπία μεταξύ των ποτάμιων αποθέσεων και της διαβρώσεως των κυμάτων. Ενώ το φράγμα λειτουργεί σαν σουρωτήρι, το ορμητικό νερό του ποταμού που χύνεται στη θάλασσα υποσκάπτει το βυθό, με αποτέλεσμα στις εκβολές να γίνεται όλο και βαθύτερος. Αυτό, σε συνδυασμό με τις έντονες καιρικές συνθήκες που παρατηρούνται το χειμώνα όλο και συχνότερα, λόγω της μεταβολής του κλίματος, οδήγησε σε αυτή την καταστροφή, την οποία επειδείνωσαν ακόμη περισσότερο οι παράνομες αμμοληψίες, που υποβάθμισαν τις θίνες της ακτής.
Οι επιπτώσεις της υποβάθμισης της ακτής θα ήταν περιορισμένες, αν η αμμουδιά δεν είχε κατακλυστεί από αυθαίρετες κατασκευές. Χτισμένες σε σαθρό έδαφος και με υποτυπώδη θεμελίωση, δεν άντεξαν στη δύναμη των κυμάτων και εξαφανίστηκαν μέσα στην άμμο, αφήνοντας στη θέση τους βλιβερά ερείπια και μία εικόνα καταστροφής.
Είναι ξεκάθαρη η ευθύνη του ανθρώπου. Το φράγμα διατάραξε την ισορροπία στις εκβολές του Αλφειού. Οι οικισμοί αναπτύχθηκαν στο χειρότερο δυνατό υπέδαφος και σε απόσταση βολής από το χειμερινό κύμα. Η θέρμανση του πλανήτη προκαλεί όλο και πιο ακραία καιρικά φαινόμενα. Στο μέλλον θα πρέπει να συνηθίσουμε παρόμοιες εικόνες. Για τις ακτές της Ηλείας το μέλλον είναι εδώ. Και είναι ήδη ζοφερό.
.

Κυριακή 19 Απριλίου 2009

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ


Ανήμερα της Λαμπρής, κι ενώ ο οβελίας γύριζε πάνω από τα κάρβουνα, επισκέφθηκα έναν προσφιλή νεκρό, το ερειπωμένο αρχοντικό του Βασιλείου Λεονταρίτη, σχεδιασμένο από τον Ερνέστο Τσίλλερ
.


Η ανοιξιάτικη φύση και η γιορτινή μέρα μετρίαζαν κάπως την αίσθηση του θανάτου που αποπνέει το περήφανο ερείπιο

.

Το πωλητήριο αποδεικνύει κάτι θλιβερό. Για άγνωστους λόγους, ο προ ετών αγοραστής και επίδοξος αναστηλωτής, απέτυχε. Η κατάσταση του κτηρίου καθιστά την αναστήλωσή του ιδιαίτερα δαπανηρή και τεχνικά δύσκολη

.

Χορταριασμένη η σκάλα, έχει πολύ καιρό να δεχθεί επισκέπτη
.

Το ανώφλι της εισόδου καταρρέει. Το χτύπημα του σεισμού του περσινού Ιουνίου ήταν ισχυρό
.

Η ρωγμή στο ανώφλι της εισόδου είναι διαμπερής
.

Το δεξιό παράθυρο της πρόσοψης από μέσα
.

Η φούσκα της κουζίνας φωτίζεται από μια τρύπα στη στέγη
.

Το παράθυρο της κουζίνας έτοιμο κι αυτό να καταρρεύσει
.

Η πόρτα του μπαλκονιού που κοιτάζει δυτικά
.

Ο λόφος του χωριού μας από τη μπαλκονόπορτα. Κάποτε τα τζάμια θα στόλιζαν δαντελωτά κουρτινάκια
.

Καταρρέουν και οι τσατμάδες, αφήνοντας τα καλάμια στην επιφάνεια
.

Το πίσω μέρος του κτήματος. Στο βάθος ο Πύργος, ο Λαπίθας και η Μίνθη
.

Το χωριό από το νοτιοδυτικό δωμάτιο
.

Τρύπα στο ταβάνι και στη σκεπή. Το νερό θα επιταχύνει τη φθορά
.

Το πέτρινο "κλειδί" του ανωφλιού της πόρτας δεν είναι πια στη θέση του
.

Κείτεται στο δάπεδο του μικρού εξώστη της εισόδου
.

Λιγοστές πλέον οι ελπίδες για αναγέννηση. Το αρχοντικό σπίτι θα πάρει το δρόμο που πήραν τόσα και τόσα νεοκλασσικά της περιοχής, αυτόν του αφανισμού
.

Είχα να πάω δέκα χρόνια στου Λεονταρίτη. Δε θέλω να ξαναπάω πια. Αν μπορούσα ούτε να περνώ από εκεί, θα το έκανα. Αποχαιρετώ...
.

Ο ΟΒΕΛΙΑΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ


Στα μέρη μας το Πάσχα δεν συνηθίζεται το σούβλισμα. Το αρνί μπαίνει στο φούρνο με πατάτες. Οι παππούληδές μας σούβλιζαν του Αγίου Γεωργίου, αλλά κι αυτό το έθιμο έχει ξεχαστεί. Οι μόνοι που σουβλίζουν τώρα, είναι οι Αθηναίοι επισκέπτες. Όπου ανάβει φωτιά και μπαίνουν σούβλες με αρνιά και κοκορέτσια, οι χωριανοί περνούν και τσιμπάνε το μεζεδάκι τους, πριν τα δικά τους καθιερωμένα. Χριστός ανέστη!
.