ΜΠΟΥΛΝΤΟΖΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ

Ο φίλος ιστολόγος vertzak από τη Ζάκυνθο έστειλε τις φρικιαστικές αυτές φωτογραφίες, που δείχνουν για άλλη μία φορά την περιφρόνηση κράτους και ιδιωτών προς την ιστορική μας κληρονομιά και το άδικο που έχουμε όταν κατηγορούμε τους Τούρκους για έλλειψη σεβασμού προς τα μνημεία μας.
.

Οι μπουλντόζες κάποιου νέου έργου "αξιοποίησης", μάλιστα από το Δήμο, σταμάτησαν λίγα μόλις μέτρα από τη βενετσιάνικη βαρδιόλα. Ο φίλος vertzak, σοκαρισμένος από το βάρβαρο θέαμα, ζήτησε τη βοήθειά μας προκειμένου να γνωστοποιηθεί το έγκλημα.
Εμείς εδώ στην Ηλεία ξέρουμε καλά από καταστροφές και εγκατάλειψη μνημείων από το Κράτος, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, την Εκκλησία και τους ιδιώτες. Συμμεριζόμαστε απολύτως την αγωνία των ευαισθητοποιημένων Ζακυνθινών και στεκόμαστε στο πλευρό τους.
Ολόκληρη η ανάρτηση σχετικά με το έγκλημα κατά της ζακυνθινής Ιστορίας εδώ:
http://vertzak.blogspot.com/2009/05/blog-post_1231.html
.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤ-3, ΑΛΛΑ ΣΕ ΑΛΛΟ ΧΩΡΙΟ

Η πλατεία του Λεβιδίου
.
Στην καρδιά της Πελοποννήσου και το χωριό Λεβίδι Αρκαδίας, φιλοξενείται την Κυριακή 24 Μαΐου 2009, στις 15.30, η «Κυριακή στο Χωριό» της ΕΤ3. Εικόνες από έναν τόπο προικισμένο από τη φύση και μνημεία που μαρτυρούν την πλούσια ιστορική και πολιτισμική κληρονομιά του, εναλλάσσονται στην εκπομπή που προτείνει ένα τηλεοπτικό ταξίδι με οδηγό τις λαογραφικές και γαστρονομικές παραδόσεις.
.
«... όταν τα καλοκαίρια που έμενα στο Λεβίδι, έβλεπα τους συγγενείς μου (σχεδόν όλοι οι Λεβιδιώτες είναι συγγενείς μου ) να βασανίζονται από τα ξημερώματα ως το βράδυ, πότε να καλλιεργούν τη σκληροτράχηλη γη του τόπου εκεί, πότε να συγκομίζουν από μακριά τα πενιχρά τους εισοδήματα και άλλοτε για να κουβαλούν νερό η για να φέρνουν ξύλα από το βουνό. Τους έβλεπα μαύρους από το λιοπύρι, κάθιδρους και νευρώδεις, η βουτηγμένους στη λάσπη και βρεγμένους ως το κόκαλο, κάτισχνους από την ανεπαρκή τροφή και από την πολλή εργασία, χωρίς από το άλλο μέρος να έχουν για αμοιβή μερικές απολαύσεις εκτός από τη λειτουργία της Κυριακής, όπου ικανοποιείται η θρησκευτική τους διάθεση και τους παρέχονται κάποιες αισθητικές απολαύσεις με την εκκλησιαστική μουσική, με την τάξη που επικρατεί στην εκκλησία του χωριού και με τον καλλιτεχνικό διάκοσμο, και από κάτι σπάνιες τοπικές γιορτές και πανηγύρια η οικογενειακές γιορτές ( γάμους κ.λ.π.)...»

.

Το οροπέδιο της Καντήλας
.
Από τότε που ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου περιέγραφε τους συγχωριανούς του μέχρι σήμερα, πολλά έχουν αλλάξει. Εμείς σήμερα το απόγευμα είδαμε στην «Κυριακή στο χωριό» της ΕΤ-3 ένα όμορφο και περιποιημένο Λεβίδι με κατοίκους πρόσχαρους, γλεντζέδες, με αγάπη και περηφάνια για τον τόπο τους. Και πώς να μην είναι. Η τουριστική ανάπτυξη έφερε πλούτο και δουλειές. Το χρήμα έφερε νοικοκύρεμα του χωριού και οι δυνατότητες που προσέφεραν τα ευρωπαϊκά κονδύλια δημιούργησαν υποδομές και πολιτισμό, δημόσιους χώρους, ξενοδοχεία και μουσεία.
Οι Λεβιδιώτες και οι κάτοικοι των χωριών που απαρτίζουν το Δήμο έδειξαν τον καλύτερό τους εαυτό. Παρουσίασαν έθιμα και παραδόσεις, χόρεψαν, τραγούδησαν, ήπιαν κρασί από τα τσαρούχια και τους ζουρνάδες, διασκέδασαν εαυτούς και εμάς.
Πέρα όμως από τη χαρά του γλεντιού, η εκπομπή έγινε αφορμή για συγκρίσεις: η αγαπημένη μας Βυτίνα, άλλοτε το μοναδικό χωριό με τουριστική υποδομή, μένει πίσω σε προβολή. Έχουν γραφτεί εκατοντάδες άρθρα στον Τύπο και έχουν γίνει πολλές εκπομπές για τα χωριά της ορεινής Αρκαδίας. Η Βυτίνα έχει χάσει τα πρωτεία από τη Δημητσάνα, τη Στεμνίτσα, τα Λαγκάδια και το Λεβίδι. Τα σχόλια, συγκριτικά με τα άλλα χωριά, δεν είναι πάντοτε κολακευτικά και η σύντομη συνήθως περιγραφή είναι ελλιπής και περιορίζεται στην πλατεία με τις καφετέριες και τα ξυλόγλυπτα, δηλαδή στο πιο φτιασιδωμένο κομμάτι του χωριού και το λιγότερο αυθεντικό.
Παρ' όλα αυτά, η κατάσταση στη Βυτίνα είναι ονειρική σε σχέση με το χωριό μας, το οποίο είναι απλώς ανύπαρκτο. Ανύπαρκτο στους χάρτες, ανύπαρκτο σε πολιτιστική παραγωγή, ανύπαρκτο σε θετικές ειδήσεις. Ως είδηση τα τελευταία χρόνια απασχόλησε την επικαιρότητα με τον παράνομο σκουπιδότοπο του Δήμου Πύργου και με δύο αιφνίδιους θανάτους. Κάποτε υπήρχαν κάποιες αξιοπρεπείς δραστηριότητες του Συλλόγου που το έβγαζαν από την αφάνεια, αλλά τώρα έχουν χαθεί κι αυτές. Έτσι τα Βυτιναίικα πορεύονται ακυβέρνητα, ανεόρταστα, καταδικασμένα σε μία μοίρα που δεν τους έπρεπε, και παρακολουθούν από την τηλεόραση την προκοπή και τα γλέντια των άλλων...

.

ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΡΟΦΑΔΙΑ, ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗΤΟΥ †ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

.
Μπορεί τα Στροφάδια να αποτελούν διοικητικό και εκκλησιαστικό τμήμα της Ζακύνθου, δεν παύουν όμως να αποτελούν ένα από τα διαμάντια της ευρύτερης περιοχής μας και να είναι στενά συνδεδεμένα με την Ηλεία μας. Είναι γνωστός ο μύθος ότι ο Αλφειός συνεχίζει το ρου του υποθαλασσίως μέχρι τα μικρά νησιά και ότι φύλλα από τα πλατάνια που φυτρώνουν στις όχθες του συχνά ανευρίσκονται στο πηγάδι της Μονής στο Σταμφάνι.
Και αν αυτό μπορεί να αμφισβητηθεί, είναι αναμφισβήτητο ότι τα Στροφάδια προμηθεύουν με το καλύτερο ψάρι το πιάτο μας. Είναι επίσης αυτονόητο ότι η σεισμική μοίρα Στροφάδων, Ηλείας και Ζακύνθου είναι κοινή.
Το βίντεο αναρτήθηκε στο ιστολόγιο του πατρός Παναγιώτη Καποδίστρια "Στον Ίσκιο του Ήσκιου" και προέρχεται από την εκπομπή του Mega "Κοινωνία Ώρα Μηδέν", που προβλήθηκε τον περασμένο Μάρτιο.
.

Η ΟΛΥΜΠΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥ ΔΡΟΥΒΑ, ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 20ού ΑΙΩΝΑ

Αναρτημένη ανάμεσα σε άλλες παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες, στη βιτρίνα του παλαιοπωλείου του Μοναστηρακίου που σε λίγο καιρό βάζει και αυτό λουκέτο, μου φώναξε: "κάνε με δική σου τώρα, γιατί δε θα με ξαναδείς!" Η τιμή συμφέρουσα, δε χρειάστηκε καν παζάρι. Το θέμα αγαπημένο, η ποιότητά της εξαιρετική, η κατάστασή της άριστη. Με λίγα ευρώ και ένα χαμόγελο ευχαριστίας και ικανοποίησης, σε λίγες ώρες είχε ταιριάξει γάντι μέσα στην παλιά ξύλινη κορνίζα, αγορά κι αυτή πριν μερικά χρόνια από άλλο παλαιοπωλείο που έκλεισε. Προηγουμένως, δέχθηκε το φωτεινό χάδι του σαρωτή (δημοτικιστί scanner), με τη βοήθεια του οποίου πέρασε στο Διαδίκτυο: η αρχαία Ολυμπία, φωτογραφημένη πριν από έναν αιώνα από το λόφο του Δρούβα.
.

Αριστερά το κατάφυτο από πεύκα Κρόνιον, στη μέση το Μουσείο με μόνο ένα πεύκο στον περιβάλλοντα χώρο και δεξιά το ξενοδοχείο του ΣΠΑΠ. Μεταξύ των δύο κτηρίων διακρίνεται το απότομο πρανές του Κλαδέου. Ένα αμπέλι φυτρώνει εκεί όπου σήμερα είναι χώρος σταθμεύσεως. Ο χώρος των ανασκαφών είναι ακόμη αρκετά περιορισμένος.

Αφιερώνεται εξαιρετικά στους "αναδασωτές", που ανακάλυψαν ότι στην αρχαιότητα το Κρόνιον είχε δρύες και που με την αναδάσωση του 2007 το μετέτρεψαν σε πάρκο.

Ελπίζουμε στην παροιμιώδη νεοελληνική εγκατάλειψη των έργων μόλις απομακρυνθούν οι κάμερες και στη δύναμη της ηλειακής φύσεως να επουλώνει τις πληγές της.

.

ΤΟ ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ

Η Θανάσω ανάδοχος στη Σουδιώτισσα, σχεδόν σαράντα χρόνια πριν
.
Με το θάνατο σήμερα το ξημέρωμα της Αθανασίας Καραμπέτσου, το γένος Γεωργακοπούλου, σε ηλικία άνω των εκατό ετών, κλείνει οριστικά ο βιολογικός κύκλος μιας απο τις παλαιότερες γενιές των πρώτων παιδιών που γεννήθηκαν στο χωριό μας από γονείς που κατέβηκαν από τη Βυτίνα.
Η γενιά αυτή στάθηκε μάρτυρας ολόκληρης της ιστορίας του χωριού μας, σχεδόν από το στήσιμό του από τους αισιόδοξους και πεισματάρηδες Αρκάδες μέχρι τη μεταβολή του σε ασήμαντο περίχωρο του Πύργου. Είναι πραγματικά κρίμα που φεύγοντας αυτοί οι άνθρωποι από αυτή τη ζωή, πήραν μαζί τους στον τάφο σημαντικές μαρτυρίες, πληροφορίες και στιγμιότυπα μιας κοινωνίας που έχει οριστικά χαθεί από την πίεση του σύγχρονου τρόπου ζωής. Είναι κρίμα που εμείς οι νεώτεροι, υποτίθεται με ενδιαφέρον για την ιστορία του τόπου μας, δε θυσιάσαμε στιγμή από το χρόνο των διακοπών μας για να ακούσουμε από αυτούς τους γέρους όσα είχαν να μας διηγηθούν.
Είναι κρίμα γιατί μαζί με κάθε πέτρινο τοίχο που πέφτει, μαζί με κάθε γέροντα που φεύγει, χάνεται και ένα κομμάτι της ψυχής των Βυτιναιίκων.
.

ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΪΑΦΑ ΜΕ ΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

.
Tου Γιάννη Eλαφρού
Καθώς εκδικάζεται σήμερα στο Ε΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας η προσφυγή κατοίκων και φορέων του νομού Ηλείας ενάντια στη χάραξη του Βορειοδυτικού Άξονα Πελοποννήσου (Ιονία Οδός) μέσα από το οικοσύστημα του Καϊάφα και έξι οικισμούς του Δήμου Ζαχάρως, νέα δεδομένα έρχονται να διευκολύνουν την εκπόνηση νέας διορθωτικής μελέτης και βελτιωμένης χάραξης του αυτοκινητοδρόμου.
Όπως τονίστηκε από τον κ. Γιώργο Κρεμλή, στέλεχος της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε ημερίδα που διοργάνωσε την προηγούμενη Κυριακή ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος του Δήμου Ζαχάρως, υπάρχει δυνατότητα το κόστος της τροποποίησης της χάραξης του δρόμου να το αναλάβει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, χωρίς συνέπειες για τον ανάδοχο του έργου. Πρόκειται για πρόνοια που παρέχεται σε περιοχές που αντιμετωπίζουν έκτακτες συνθήκες και έντονα περιβαλλοντικά προβλήματα, όπως στην προκειμένη περίπτωση η Ζαχάρω και η ευρύτερη περιοχή του νομού Ηλείας. Μεγάλο τμήμα των δασών, μεταξύ των οποίων και του Καϊάφα, καταστράφηκε στις πυρκαγιές του 2007. Το δάσος του Καϊάφα αποτελεί προστατευόμενη περιοχή από τη συνθήκη Φύση 2000 (NATURA) και αποτελεί πραγματικά μοναδικό οικοσύστημα. Τις ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες της καταστροφής για το περιβάλλον ανέδειξε με την παρέμβασή του ο ακαδημαϊκός κ. Χρήστος Ζερεφός, πρόεδρος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. «Οι μεταβολές είναι σημαντικότερες κατά το θέρος, οπότε η μέση μέγιστη θερμοκρασία αναμένεται να ανέβει τοπικά κατά 2 βαθμούς Κελσίου», τόνισε ο κ. Ζερεφός στην ημερίδα.
«Είναι επιτακτική ανάγκη για το περιβάλλον να απομακρυνθεί ο άξονας από τον Καϊάφα και από τους οικισμούς», τόνισε στην «Κ» ο κ. Κώστας Αγραπιδάς, πρόεδρος του Συλλόγου Περιβαλλοντικής Προστασίας.
Συμφέροντα
Μιλώντας στην ίδια ημερίδα ο πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού κ. Νίκος Κωνσταντόπουλος κατήγγειλε ότι «πίσω από την καταστροφή και την υποβάθμιση των περιοχών αυτών κρύβονται οι πελατειακές σχέσεις των κατά καιρούς κυβερνώντων, των κομματικών τους επιτελείων και κάποιων παραγόντων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα». Ο βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κ. Σπύρος Κουβέλης κατήγγειλε την κυβερνητική ολιγωρία.
.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗΝ "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΟΣΚΑΝΗ"

Αυτή την Πρωτομαγιά δε θέλω να βάλω στεφάνια και λουλούδια. Στεφάνια είχα βάλει πέρσι, λουλούδια έβαλα πριν λίγες μέρες. Θα εορτάσω τη φετινή Πρωτομαγιά με αυτή την υπέροχη φωτογραφία, που ο φίλος Τζων Μπόης ανήρτησε στο ιστολόγιό του την Κυριακή 15 Μαρτίου. Ελπίζω να μην τον πειράξει που τη δημοσιεύω χωρίς την άδειά του.

Δυστυχώς το θέμα της φωτογραφίας είναι το ερείπιο του Λεονταρίτη. Ερείπιο υπό ανήκεστο κατάρρευση, χωρίς ορατά σημάδια βελτιώσεως. Πόσο πιο ωραία θα ήταν αν το σπίτι έστεκε αναστηλωμένο, με τα παντζούρια του, τα κάγκελά του, το βαμμένο γαλάζιο αέτωμά του και το κτήμα γύρω του περιποιημένο, με το αυτοκίνητο του ιδιοκτήτη να ανεβαίνει σβέλτα το λόφο και τα πιτσιρίκια να παίζουν στην ανοιξιάτικη φύση.

Δυστυχώς, εδώ δεν είναι Τοσκάνη. Εδώ είναι ερείπια και σιλό, είναι αυθαίρετα και σκουπιδότοποι, είναι Ηλεία, είναι Ελλάδα.

Χαίρετε, καλό μήνα και μη χειρότερα!

.