Τρίτη 29 Ιουνίου 2010

Ο ΑΣΠΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ


.
Η χαρακτηριστική απεικόνιση των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων της Εκκλησίας μας, όπως την ιστόρησε ο ανώνυμος μεταβυζαντινός αγιογράφος στο ναό της Αγίας Τριάδος της Κάτω Δίβρης, ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της χριστιανικής Ηλείας. Ο χαρακτήρας της απεικονίσεως των δύο στυλοβατών της Εκκλησίας, του πρωτοκλήτου Πέτρου και του μεταμεληθέντος στην οδό της Δαμασκού Παύλου, είναι βαθύτατα συμβολικός, καθώς οι διαφωνίες τους κατά τη διάρκεια της αποστολικής τους πορείας ήταν εντονότατες, ωστόσο και οι δύο σφράγισαν την αγάπη τους προς τον Αναστάντα Χριστό με το αίμα τους. Είναι εκπληκτική η διατήρηση των χρωμάτων και η απόδοση των συναισθημάτων στα πρόσωπα, παρά την καταστροφή των ματιών των Αγίων σε μεταγενέστερους χρόνους.

Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010

ΑΓΡΟΤΗΣ ΜΟΝΟΣ ΨΑΧΝΕΙ… ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ


Ωραίος ως Έλλην και περήφανος Ηλείος
.
Έχει πολύ καιρό Ηλείος επιφανής από το χώρο της πολιτικής να μας κάνει να αισθανθούμε πραγματικά περήφανοι και σίγουροι για τον τόπο καταγωγής μας. Αυτοί το μόνο στο οποίο διαπρέπουν είναι η ξύλινη γλώσσα, οι ανέξοδες υποσχέσεις και οι υποκριτικές χειραψίες. Επίσης οι λανθασμένες αποφάσεις και η εγκατάλειψη της Ηλείας, που οδηγούν τα παιδιά της στη φυγή.
.

Η Ζιζέλ έκοψε μαζί του ντομάτες. Καμμιά τυχερή χωριανή;
.
Αντιθέτως, τα θετικά παραδείγματα που αναζητούμε έρχονται από το χώρο της τέχνης και του αθλητισμού. Προσφάτως και από το χώρο της μόδας. Χθες μάθαμε από την εφημερίδα «Espresso» ότι ένας Ελληνοαμερικανός, ο Αντώνιος Μπέης (Antonios Beis), γέννημα θρέμμα της Αστόρια και με καταγωγή από την Παλιόχωρα (παλιό Νταούτι) του Δήμου Βουπρασίας, μετά από μία λαμπρή καριέρα στο χώρο του μόντελινγκ επέστρεψε στο χωριό καταγωγής του και έγινε αγρότης. Έχοντας διασχίσει τις μεγαλύτερες πασαρέλλες και έχοντας φωτογραφηθεί από τους καλύτερους φωτογράφους του κόσμου δίπλα στα σημαντικότερα ονόματα αυτού του χώρου όπως η Ζιζέλ (Gisele Bundchen), όντας και ο ίδιος ένα από αυτά, με ευκολία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τρελλός. Ίσως, αλλά ωραίος τρελλός!
.

Θα μπορούσε να διαφημίζει και λαχανικά παραγωγής του
.
Εξ άλλου, ο χώρος όπου αναζήτησε την ευτυχία, είναι ένας επίγειος παράδεισος που λίγους μπορεί να αφήσει ασυγκίνητους. Οι όχθες της τεχνητής λίμνης του Πηνειού είναι το ιδανικό καταφύγιο για τον τριανταδιάχρονο νέο που έχει χορτάσει στη μέχρι τώρα ζωή του τα φώτα, τη χλιδή και την πολυτέλεια και που τα απαρνήθηκε με προθυμία προτιμώντας αξίες όπως η οικογένεια.
.

Με το σκαφάκι του στις όχθες της λίμνης του Πηνειού. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη διαφήμιση για τον τόπο
.
Στην Ηλεία δεν συμβαίνουν μόνο καταστροφές και θεομηνίες, ούτε υπάρχουν μόνο κακοί και μετριότητες. Με την αναγέννηση του κατεστραμμένου τοπίου, την προώθηση του πολιτισμικού παρελθόντος και παρόντος, την ανάδειξη του λιμανιού του Κατακόλου σε σημαντική πύλη εισόδου της Ελλάδος και με παρουσίες διεθνούς φήμης όπως ο Αντώνιος Μπέης, η Ηλεία μας μπορεί να δείξει στον κόσμο το ωραίο της πρόσωπο.
.

Φωτογραφίες του διάσημου Ελληνοαμερικανού εδώ και εδώ.
.

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ «ΑΚΡΩΡΕΙΑ»


.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίας Τριάδας Ηλείας «Ακρώρεια» έχει δημιουργήσει μία πολύ προσεγμένη ιστοσελίδα με ενδιαφέρουσα θεματολογία γύρω από το χωριό Αγία Τριάδα Λασιώνος (παλιά Μπουκοβίνα) και τα πέριξ. Επισκεφθείτε την και στη συνέχεια ανεβείτε μέχρι τις πλαγιές του Ερυμάνθου για να γνωρίσετε μία ξεχασμένη αλλά γοητευτική γωνία της Ηλείας μας.
Στο Σύλλογο των Μπουκοβιναίων και στους δημιουργούς της ιστοσελίδας ευχές για ομόνοια, μακροημέρευση και επιτυχίες.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ ΣΤΟΝ «ΠΥΡΓΟ ΤΗΣ ΡΙΖΟΥΠΟΛΕΩΣ»


Η «Βίλλα Ακριβή» μεταξύ 1930 και 1940. Ηλείος ανήγειρεν, Ηλείος κατεδάφισεν
.
Όλοι στην Αθήνα γνωρίζουμε τη Ριζούπολη ως την έδρα του ιστορικού αθλητικού σωματείου «Απόλλων Σμύρνης». Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι η σημερινή πυκνοδομημένη μεσοαστική γειτονιά είναι δημιούργημα ενός Πυργίου, του Ιωάννη Ριζόπουλου. Η περιοχή διασχίζεται από τη γραμμή του ΗΣΑΠ, που περνάει ακριβώς δίπλα από το γήπεδο του Απόλλωνα. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια από την άλλη μεριά των γραμμών σωζόταν η έπαυλη που είχε χτίσει ο δραστήριος Πυργιώτης, η «Βίλλα Ακριβή». Δυστυχώς και αυτή έπεσε θύμα της ασέβειας, κακογουστιάς και κουτοπονηριάς της Δημοτικής Αρχής της πρωτεύουσας και κατεδαφίστηκε το 2001, όπως πολλά άλλα αξιόλογα κτίσματα, που έδωσαν τη θέση τους σε άσχημες και ανθυγιεινές οικοδομές.
Ας δούμε την ιστορία του δαιμόνιου Πυργιώτη, όπως παρουσιάστηκε σε έντυπο της εποχής του και αναδημοσιεύθησε το 2001 από την εφημερίδα «Η Καθημερινή».
«Ο Ιωάννης Ριζόπουλος (σ.σ. τηρείται η ορθογραφία και η στίξη του πρωτοτύπου) εγεννήθη τω 1885 και είναι από τους ανθρώπους οι οποίοι εδημιούργισαν οι ίδιοι Εαυτούς. Ήλθεν εις τας Αθήνας από τον Πύργον της Ηλείας φτωχόπαιδο το έτος 1902 αλλ' έφερεν μαζύ του τρία σημεία αναδείξεως: φιλοπονίαν, εμπορικήν ιδιοφυΐαν και πνεύμα οικονομίας. Δεν ήτο σπάταλος δεν εδαπανούσε τον καιρόν του εις μάταια πράγματα, ηργάσθη 20 έτη σιωπηρώς έκαμε ταμείον τό οποίον διοχέτευσε εις την εργασίαν του. Έτσι εσχηματίσθη μία μεγάλη περιουσία και έτσι έδωσε την ώθησιν και την πρόοδον εις ένα Βουνό των Αθηνών εις το οποίον έφκιαξε Σπήτια, Πηγάδια, Kαμίνια, Δαμάρια, Μπύρες, Μαγαζιά, Στοάς και αφού τα ηλεκτροφώτησεν τα ονόμασε ΡΙΖΟΠΟΛΙΝ όπου θα σταθμεύση ο Ηλεκτρικός Πειραιώς Αθηνών - Kηφισσιάς».
Ενώ άνθρωποι σαν το Ριζόπουλο σπανίζουν στη σύγχρονη Ελλάδα, αυτή βρίθει Νερώνων, Αλαρίχων και Θεοδοσίων. Δυστυχώς...
Η φωτογραφία και το ιστορικό της ανεγέρσεως και της κατεδαφίσεως της Βίλλας Ακριβή από την ιστοσελίδα Αξιοσημείωτα.

Πέμπτη 17 Ιουνίου 2010

Η ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΚΑΤΑΚΟΛΟΥ - ΠΥΡΓΟΥ - ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΩΤΕΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΣΩΘΕΙ ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ


.
Η σιδηροδρομική γραμμή Πύργου – Κατακόλου είναι η δεύτερη σιδηροδρομική γραμμή του ελληνικού κράτους, μετά τη γραμμή Θησείου – Φαλήρου, και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορική και οικονομική εξέλιξη του Πύργου και της γύρω περιοχής. Η επέκτασή της μέχρι την Ολυμπία διευκολύνει την προσέλευση των επισκεπτών του αρχαιολογικού χώρου και προβάλλει τη φυσική ομορφιά της Ηλείας.
.

.
Η σύνδεση της τύχης της γραμμής αυτής με τα οικονομικά του ΟΣΕ είναι άδικη. Το Τραίνο της Αγάπης πρέπει να συνεχίσει το ταξίδι του στις ράγες πάση θυσία και είναι χρέος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να κάνει το παν για να το διασώσει. Όπως κανένας δεν διανοείται να διακόψει τη λειτουργία του Οδοντωτού των Καλαβρύτων ή του τραίνου του Πηλίου, έτσι και η διακοπή του δικού μας τοπικού σιδηροδρόμου είναι αδιαπραγμάτευτη.
.

Τετάρτη 16 Ιουνίου 2010

ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΥΡΓΟΥ «ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ»: ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΑΒΕΛΤΗΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΗΛΕΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ


.
Το Γενικό Νοσοκομείο Πύργου «Ανδρέας Παπανδρέου» μπορεί να μην εξασφαλίζει στους πολίτες του Νομού Ηλείας θεραπεία, καθώς το πιο δυσεύρετο σε αυτό είναι οι γιατροί και τα αναλώσιμα υλικά, είναι όμως η ασφαλέστερη απόδειξη του πώς τους αντιμετωπίζουν οι ελληνικές κυβερνήσεις γενικώς και οι εντόπιοι πολιτικοί ειδικώς.
Συζητήσεις επί συζητήσεων είχαν διεξαχθεί τη δεκαετία του 1980 για το πού έπρεπε να ανεγερθεί το νέο νομαρχιακό νοσοκομείο. Οι Πυργιώτες αξίωναν δικαιωματικά στην πρωτεύουσα, οι Αμαλιαδαίοι ήθελαν στην πόλη τους επειδή ο Πύργος είχε ήδη το Μανωλοπούλειο, οι ουδέτεροι πρότειναν το Μεσολογγάκι, που βρίσκεται στη μέση της αποστάσεως μεταξύ των δύο πόλεων. Μέχρι να αποφασίσουν τα κομματικά λόμπυ των δύο πόλεων, τα κοινοτικά κονδύλια διετέθησαν για την ανέγερση του Νοσοκομείου Αιγίου.
Νέα κοινοτικά κονδύλια διετέθησαν τη χρυσή δεκαετία του 1990, νέες ατέρμονες συζητήσεις διεξήχθησαν μεταξύ αρμοδίων και αναρμοδίων. Τελικά ο θεμέλιος λίθος ετέθη στην είσοδο του Πύργου. Πλην όμως στο σημείο με το πλέον ακατάλληλο κλίμα και υπέδαφος, οπότε επιπλέον χρήματα σπαταλήθηκαν για την εξυγίανση και ενίσχυσή του.
.

.
Τα εγκαίνιά του έγιναν στις 3 Φεβρουαρίου 2004 από τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, σε μία προεκλογική φιέστα στην οποία υποχρεώθηκαν να συμμετάσχουν οι μαθητές των σχολείων. Για όλα είχε ληφθεί μέριμνα, εκτός του ότι ένα νοσοκομείο χρειάζεται πρωτίστως γιατρούς, ένα επαρχιακό νοσοκομείο δε, κίνητρα για να έρθουν και να εργασθούν οι γιατροί. Τίποτε από αυτά δεν έγινε. Αντιθέτως όμως, έγινε μεγάλο παζάρι για την ονομασία του νοσοκομείου μεταξύ της αναρμόδιας κυβερνήσεως και του αρμοδίου Δήμου Πύργου. Μετά από πολύ αλισβερίσι επελέγη το πλέον άσχετο όνομα «Ανδρέας Παπανδρέου» αντί του «Άγιος Χαράλαμπος», το οποίο δεν ήταν του γούστου κάποιων κυβερνητικών στελεχών. Αυτό τη στιγμή που το Νοσοκομείο της αχαϊκής πρωτεύουσας, κοιτίδας της δυναστείας των Παπανδρέου, ονομάζεται «Παναγία η Βοήθεια».
Πλήρες διοικητικού προσωπικού, κηπουρών και καθαριστριών, αλλά ελλιπές ιατρών και φαρμάκων, με χαλασμένα μηχανήματα και με μονάδες που ανοίγουν και κλείνουν, το νέο νοσοκομείο της Ηλείας, παρά τον επιβλητικό του όγκο, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο ρόλο ενός περιφερειακού νοσοκομείου ευρωπαϊκού κράτους. Αποτέλεσμα είναι οι ασθενείς να παίρνουν και πάλι το μακρύ δρόμο για το Ρίον ή την Αθήνα για να μην πεθάνουν, αλλά και οι ιατροί, μην αντέχοντας την αναδουλειά και την κοροϊδία, να τα μαζεύουν και να φεύγουν και αυτοί.
.

.
Και φθάσαμε σήμερα το «Ανδρέας Παπανδρέου» να αποτελεί πρώτη είδηση στα βραδινά δελτία ειδήσεων, επειδή παρουσιάζει τραγικές ελλείψεις σε ιατρικά υλικά. Η πολιτική που ακολουθήθηκε τα τελευταία χρόνια στο χώρο της Υγείας από υπουργούς όπως ο εξ Ηλείας καταγόμενος Δημήτρης Αβραμόπουλος, είναι τουλάχιστον εγκληματική, θα μείνει δε στην ιστορία η ανεύθυνη δήλωση του ότι «ολοκλήρωσε το έργο του στην Υγεία». Το έργο στην Υγεία δεν ολοκληρώνεται ποτέ και κυρίως με επικοινωνιακούς θεατρινισμούς, μεταμφιέσεις σε χειρουργούς και προσεκτικές χειρονομίες που υπαγορεύουν οι ίματζ μέικερς.
.
.
Η Υγεία είναι ένα από τα πρώτιστα αγαθά που ένα σοβαρό κράτος οφείλει να παρέχει στους πολίτες του. Δυστυχώς στην Ηλεία το παιχνίδι έχει χαθεί προ πολλού. Στις επόμενες εκλογές ας δώσουμε στους συμπατριώτες μας Μαυρογιαλούρους αυτό που αξίζουν, γιατί εμείς αξίζουμε κάτι καλύτερο από αυτούς που μας έχουν καθήσει τόσα χρόνια στο σβέρκο.
.

Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010

ΜΙΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ: «ΚΤΗΜΑ ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ» ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΕΞΙΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ Α.Ε.


Μακέτα του ιερού της Ολυμπίας
.
Μετά την επιτυχημένη διοργάνωση πολυτελών κοσμικών δεξιώσεων στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως,
Μετά τη φαντασμαγορική γαμήλια δεξίωση της Μαριέττας Χρουσαλά και του Λεό Πατίτσα στο κατάστρωμα του θωρηκτού «Γεώργιος Αβέρωφ»,
Και σε αποκατάσταση της αδικίας προς το πρόσωπο του Μίνωος Κυριακού, που του απαγορεύτηκε η μετατροπή του σταδίου της Ολυμπίας σε αρένα του προσωπικού του θριάμβου,
Προτείνω τη μετατροπή του αρχαιολογικού χώρου της Ολυμπίας σε Κτήμα, όπου θα διοργανώνονται γαμήλιες και άλλες κοσμικές εκδηλώσεις.
Το απέριττο ηλειακό τοπίο, που αναγεννάται με ταχείς ρυθμούς χάρη στο πλούσιο έδαφος, οι αρχαιότητες που μας θυμίζουν το ένδοξο παρελθόν και τα αιωνόβια δένδρα, αποτελούν το ιδανικό σκηνικό για την πραγματοποίηση αξέχαστων εκδηλώσεων.
.

Η παλαιοχριστιανική βασιλική στη θέση του εργαστηρίου του Φειδία
.
Ο χώρος της παλαιοχριστιανικής βασιλικής, όπου το εργαστήριο στο οποίο ο γλύπτης Φειδίας δημιούργησε το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Πατέρα των Θεών διαδέχθηκε ο χώρος λατρείας του Χριστού, θα μπορεί να χρησιμοποιείται για την τέλεση των μυστηρίων της Εκκλησίας μας, δίνοντας σε αυτά μια αρχαιοπρεπή νότα. Η πισίνα του Λεωνιδαίου θα ξαναζωντανέψει και θα χρησιμοποιείται για το κοκτέιλ μέχρι οι νεόνυμφοι να βγάλουν τις φωτογραφίες τους. Ο υπερυψωμένος ναός της Ήρας, πιστής συζύγου του Διός, θα φιλοξενεί το τραπέζι των νεονύμφων, δίνοντάς τους το καλό παράδειγμα της θεάς που έκανε τα στραβά μάτια στις αταξίες του άντρα της. Μία ελαφριά ειδική κατασκευή που δεν θα προκαλεί φθορές στο μνημείο θα μετατρέψει το Φιλιππείον σε πίστα χορού. Ο χώρος των ρωμαϊκών λουτρών θα μπορεί να διαμορφωθεί έτσι ώστε να φιλοξενεί το ζεύγος των νεονύμφων κατά την πρώτη νύχτα του γάμου. Τέλος το ευρύχωρο αρχαίο στάδιο θα δίνει την ευκαιρία στους καλεσμένους να ρίχνουν ένα τρέξιμο για να πάει το φαγητό κάτω γρηγορότερα.
.

Χρυσός Έρως με φαρέτρα και φιάλες της πρώιμης Ελληνιστικής περιόδου, ιδανικός για μπομπονιέρα που θα συζητηθεί στα κοσμικά σαλόνια και τις πρωϊνές - μεσημεριανές - βραδυνές εκπομπές κοινωνικού σχολιασμού
.
Με αυτό τον τρόπο η συντήρηση του αρχαιολογικού χώρου θα γίνεται με ιδιωτικά κεφάλαια, εξοικονομώντας κονδύλια του κρατικού ταμείου σε καιρούς οικονομικής κρίσης. Επίσης θα τονωθεί η τοπική οικονομία με την παραμονή των καλεσμένων στα ξενοδοχεία της περιοχής. Τέλος η παρουσία λαμπερών προσωπικοτήτων του εγχώριου και διεθνούς τζετ σετ θα τονώσει την τουριστική προβολή του όμορφου Νομού μας και θα συμβάλει στην τουριστική ανάπτυξή του. Μάλιστα πρέπει να ενεργήσουμε τάχιστα, μη μας κλέψουν την ιδέα τίποτα παμπόνηροι Μεσσήνιοι.
.

«Αιδοίου θριξ ναυν έλκει», που θα έλεγε ο γερο-Όμηρος. Τι άλλο θα δουν τα ματάκια μας σε αυτή την παρηκμασμένη χώρα!
.
Καλούνται η Ζ’ Εφορεία Κλασικών Αρχαιοτήτων Ολυμπίας, η Νομαρχία Ηλείας και ο παγκόσμιος Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας να εξετάσουν την ιδέα με προοδευτικό πνεύμα, στα πλαίσια της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, του τουριστικού ανταγωνισμού και της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την πατρίδα. Καλύτερο είναι ένα αραγμένο στο Φάληρο θωρηκτό από την Ολυμπία μας; Στο κάτω κάτω, για την ιστορική μας κληρονομιά ας πληρώσει μια φορά και η πλουτοκρατία!

Σάββατο 12 Ιουνίου 2010

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΕΛΩΝΑΣ ΚΑΡΕΤΤΑ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ












.
Γεννήθηκε σε κάποια ήρεμη παραλία της Μεσογείου σαν τις αμμουδιές της Ηλείας ή της Ζακύνθου. Πολλά αδέρφια της έγιναν τροφή των γλάρων και των ψαριών κατά τις πρώτες στιγμές της ζωής τους. Αυτή, μικροσκοπική αλλά με πείσμα, πάλεψε, πολέμησε με τα κύματα και επέζησε.
Ξεκίνησε ένα μακρύ ταξίδι μέχρι την άλλη πλευρά του πλανήτη, στον Κόλπο του Μεξικού. Αντιμετώπισε χίλιους κινδύνους, όπως κάθε ζωντανός οργανισμός και επέζησε.
Όταν ήρθε η ώρα και ήταν πλέον ώριμη, ετοιμάστηκε να ξεκινήσει το μακρύ ταξίδι που θα την έφερνε ξανά στα νερά που πρωτοκολύμπησε, στη μακρινή πατρίδα του ενστίκτου της. Ήταν πλέον ο καιρός να αφήσει τα δικά της αυγά στην ίδια αμμουδιά, όπως είχε κάνει πριν από πολλά χρόνια η μητέρα της. Η ζέστη του μεσογειακού καλοκαιριού θα τους έδινε ζωή και ένας νέος κύκλος, σαν αυτόν που επαναλαμβάνεται επί εκατομμύρια χρόνια, πολύ πριν εμφανιστεί το Σοφό Πρωτεύον, θα ξεκινούσε. Πλην όμως το Σοφό Πρωτεύον είχε άλλη γνώμη. Απληστία και λάθη έφεραν την καταστροφή. Από αυτή τη συμφορά δεν επέζησε.
Μαζί με αυτήν χιλιάδες άλλες χελώνες καρέττα, θύματα της οικολογικής καταστροφής της ΒΡ, δεν θα επιστρέψουν ποτέ στα ζεστά και ήρεμα νερά της Μεσογείου. Χιλιάδες χελωνάκια δε θα γεννηθούν ποτέ. Ο αφανισμός τους έτσι έρχεται πολύ πιο κοντά. Όταν το Σοφό Πρωτεύον συναισθανθεί πόσο άφρον είναι και πόσο έχει πληγώσει το σπίτι του, τη φύση, θα είναι πολύ αργά. Η τιμωρία θα πλήξει και το ίδιο. Η Νέμεσις θα είναι αμείλικτη.
.

Πέμπτη 10 Ιουνίου 2010

ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ ΧΙΛΙΩΝ ΔΡΑΧΜΩΝ ΜΕ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΗΛΕΙΑΚΟΥ ΣΤΑΤΗΡΑ


.
Είναι το χιλιάρικο που κυκλοφόρησε σε δύο εκδόσεις, τη 10η Ιουλίου 1950 και την 1η Νοεμβρίου 1953. Πρόκειται για ένα «κλασματικό νόμισμα» με την ένδειξη «Βασίλειον της Ελλάδος» και όχι «Τράπεζα της Ελλάδος».
.

.
Στην πρόσθια όψη του απεικονίζει ηλειακό στατήρα. Στην εργασία της Γεωργίας Αλεξοπούλου «Η νομισματοκοπία της Ήλιδος», παρουσιάζεται μια σύνοψη των ιστορικών δεδομένων και των υλικών καταλοίπων που δείχνουν ότι τα νομίσματα της Ήλιδος εκδίδονταν από το 510/471 περίπου π.Χ. - περίοδος όπου τοποθετείται ο συνοικισμός της πόλης - μέχρι και την εποχή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Καρακάλλα (186–217 μ.Χ.), σε περισσότερα από ένα νομισματοκοπεία, ενώ η μορφή τους άλλαζε με βάση ιστορικές και πολιτικές συνισταμένες. Θεωρείται μάλιστα ότι τα νομίσματα αυτά πιθανότατα είχαν αναμνηστικό χαρακτήρα σχετιζόμενο με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, των οποίων η Ήλις ήταν για μεγάλο διάστημα αποκλειστική διοργανώτρια.
Στη μία όψη του αρχαίου νομίσματος εμφανίζεται η στεφανωμένη με κότινο κεφαλή του Ολυμπίου Διός, προστάτη της Ήλιδος και στην άλλη αετός και όφις, γύρω από τα οποία διακρίνονται τα γράμματα F A N (FΑΛΕΙΟΝ = ΗΛΕΙΩΝ). Ο αετός συμβολίζει την ουράνια αρχή και το φίδι τη χθόνια, επομένως η αντιπαράθεσή τους συμβολίζει την αιώνια μάχη του ανώτερου με το κατώτερο.
.

.
Μετά την επιτυχημένη υποτίμηση της δραχμής κατά 50% από τον Υπουργό Συντονισμού Σπύρο Μαρκεζίνη την 9η Απριλίου 1953 και τη νομισματική μεταρρύθμιση του νόμου 2824 της 20ής Ιουνίου 1954, κατά την οποία ορίστηκε η ισοτιμία της νέας δραχμής προς χίλιες παλαιές και περικόπηκαν τρία μηδενικά από την ονομαστική αξία των τραπεζογραμματίων, το χάρτινο χιλιάρικο αντικαταστάθηκε από το χαλκονικέλινο νόμισμα της μίας δραχμής με την απεικόνιση του Βασιλέως Παύλου, το πρώτο νόμισμα που κόπηκε μετά τον πόλεμο.
.

.
Σύμφωνα με το Σύστημα ισοτιμιών Bretton Woods στο οποίο είχε ήδη προσχωρήσει η δραχμή από το 1953, το νέο νόμισμα συνδέθηκε με το δολλάριο ΗΠΑ με σταθερή ισοτιμία 30₯ = 1$. Το 1973 το σύστημα του Bretton Woods καταργήθηκε και η συναλλαγματική ισοτιμία των δύο νομισμάτων έπαψε να είναι σταθερή, ακολουθούμενη από τη συνεχή διολίσθηση και τρεις ακόμη υποτιμήσεις της δραχμής, πορεία που ανακόπηκε με την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση και την υϊοθέτηση του ευρώ το 2002.
Οκτώ χρόνια μετά η ελληνική οικονομία, αφού αποδείχθηκε ανίκανη να ανταποκριθεί στα δεδομένα του νέου νομίσματος και διαχειριζόμενη από ανάξιους πολιτικούς, δίνει μάχη για να μην επιστρέψει στην εποχή της δραχμής και των υποτιμήσεων. Αφού αρχικά υποδεχθήκαμε με δυσπιστία το «οθνείον νόμισμα» της Ευρώπης, τώρα τρέμουμε μην επιστρέψουμε στην ιστορική αλλά κακορίζικη δραχμή.
.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΟΣΕ, ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ «ΤΡΑΙΝΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ»!


Εικόνα που σε λίγο καιρό θα αποτελεί παρελθόν για την Ηλεία
.

.
Είναι πλέον γεγονός: αργά αλλά σταθερά και με διακριτικότητα, η Ηλεία εξοντώνεται. Με δεδομένη την απροθυμία για στήριξη του ΤΕΙ, με αμφίβολη την ολοκλήρωση των έργων της Ολυμπίας Οδού, με σαφή την άρνηση της ελληνικής κυβερνήσεως να διεκδικήσει την επιστροφή των γλυπτών του Επικουρίου Απόλλωνος, με τη μη αποδοχή μεγάλης ξένης επενδύσεως στο λιμένα Κατακόλου, με τη διακοπή των ανασκαφών στην Ήλιδα λόγω μη εντάξεως στο ΕΣΠΑ, με την παρουσίαση προσκομμάτων για το αεροδρόμιο Ανδραβίδας, με το φιάσκο του Καλλικράτη, με τη μη σύνταξη αναπτυξιακού σχεδίου για την Ηλεία και την Αχαΐα, το επόμενο βήμα που δε μας εκπλήσσει είναι η εγκατάλειψη του νομού μας από τον ΟΣΕ.
.

.

.
Είναι γνωστό ότι το χρέος του ΟΣΕ είναι τεράστιο και ότι πρέπει να καταργηθούν τα ασύμφορα δρομολόγια. Υπάρχει όμως μία εξαίρεση: η γραμμή Κατακόλου – Πύργου – Ολυμπίας, η οποία πρέπει να διατηρηθεί πάση θυσία για λόγους ιστορικούς και οικονομικούς. Η δεύτερη σιδηροδρομική γραμμή της Ελλάδας, μετά τη γραμμή Θησείου – Φαλήρου, είναι ένα σημαντικό στοιχείο της σύγχρονης ιστορίας του Πύργου, για την επαναλειτουργία της οποίας δόθηκαν πολιτικές μάχες και δαπανήθηκαν χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πέραν την ιστορικής της σημασίας, συμβάλλει καθοριστικά στην οικονομία και τη συγκοινωνία της περιοχής, με τη μεταφορά των τουριστών από το Κατάκολο στην Ολυμπία. Σε τελική ανάλυση, η γραμμή του Κατακόλου ζημιώνει πολύ λιγότερο την οικονομία από το δυσκίνητο και προβληματικό Τραμ της Αθήνας, τη λειτουργία του οποίου κανείς δεν διανοήθηκε.
.

Το τραίνο στην αφετηρία του στα Κατάκολο
.
Το τραίνο του Κατακόλου πρέπει να συνεχίσει να κυλάει πάνω στις ράγες του. Ας ρυθμίσουν τα δρομολόγια κόβοντας τα περιττά, αλλά να μην το καταργήσουν τελείως. Όπως δεν θα διανοηθούν να κόψουν τον Οδοντωτό των Καλαβρύτων ή το Τραινάκι του Πηλίου, έτσι πρέπει να κρατήσουν ζωντανό και το δικό μας Τραίνο της Αγάπης. Επιτέλους, ας αφήσουν και κάτι ζωντανό σε αυτό τον τόπο! Ως πότε θα μετράμε απώλειες;

«ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΛΛΑΔΑ» ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!

Μετά από παρότρυνση της Ενώσεως Ξενοδόχων Αρχαίας Ολυμπίας και Περιχώρων η εκπομπή «Μένουμε Ελλάδα» της ΝΕΤ ξεκίνησε γυρίσματα στην Ηλεία, με σκοπό την προβολή του Νομού μας και την αύξηση της επισκεψιμότητας σε αυτόν.
Σημαντικότατη είναι η προσπάθεια ανατροπής δύο αρνητικών στερεοτύπων που συνοδεύουν την Ηλεία: η κακή εικόνα που έχουν οι υπόλοιποι Έλληνες για τους κατοίκους της και η εντύπωση ότι μετά το ολοκαύτωμα του Αυγούστου του 2007 αυτή έχει μεταβληθεί σε κρανίου τόπο.
Η Ηλεία περιμένει με χαρά και ανυπομονησία τη Ρένια Τσιτσιμπίκου, το Γιώργο Αμυρά και το τηλεοπτικό συνεργείο της ΕΡΤ για να τους φιλοξενήσει, να τους μυήσει στα μυστικά της ηλειακής γης και για να αποδείξει στην υπόλοιπη Ελλάδα ότι η γενέτειρα των Ολυμπιακών Αγώνων είναι όντως οι «άγιοι τόποι» της πατρίδας μας.

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ: ΕΝΑΣ ΠΥΡΓΙΩΤΗΣ ΣΤΑ ΣΑΛΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ
















.
Καλή επιτυχία στους παίκτες της Εθνικής μας, καλή επιτυχία στο πατριωτάκι μας το Γιώργο Καραγκούνη. Ελπίζουμε να τους δείξει για άλλη μια φορά εκεί κάτω τι σημαίνει «ζόρικος Πυργιώτης»!
.
Ο άρχοντας της βουτιάς
Ως ΑΕΚτζής δε θα μπορούσα να βρω καλύτερο βίντεο!
.

Τρίτη 8 Ιουνίου 2010

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΕΙΣΜΟ, ΑΚΟΜΑ ΟΙ ΡΩΓΜΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΤΡΥΦΩΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ


Το καμπαναριό ακόμα χωρίς σταυρό
.


Σπασμένο το επίκρανο του πρόναου, καμμιά συγκίνηση
.


Ρωγμή επάνω από το παράθυρο του ιερού στο νότιο τοίχο
.

Ρωγμή στη γωνία του νότιου τοίχου
.

Ρωγμές στη βορειοανατολική γωνία του ναού
.
Ο σεισμός της 8ης Ιουνίου 2008 έβλαψε κυρίως το Δημοτικό Σχολείο του χωριού και την εκκλησία του Αγίου Τρύφωνος. Για τα χάλια του σχολείου θα υπάρξει αναφορά προσεχώς. Στην εκκλησία, η σοβαρότερη ρωγμή στην κόγχη του ιερού αντιμετωπίστηκε με τσιρότα και οι άλλες αφέθηκαν στην τύχη τους, όπως φαίνεται στις ανωτέρω φωτογραφίες. Η εκκλησιαστική μας επιτροπή δεν έχει ακούσει ποτέ την ιπποκράτειο ρήση «το προλαμβάνειν κάλλιον του θεραπεύειν» και όταν στον επόμενο μεγάλο σεισμό η κατάσταση θα επιδεινωθεί, θα τρέχει και δε θα φθάνει.

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, ΤΟ ΧΑΣΜΑ Π' ΑΝΟΙΞΕ Ο ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ, ΔΕΝ ΕΓΙΟΜΙΣΕ ΑΝΘΗ


Η μεγαλοπρεπής οικία της οδού Λιούρδη στον Άγιο Αθανάσιο, χωρίς σοβαρές ζημιές από τους σεισμούς, δεν άντεξε τη δύναμη της μπουλντόζας και της δημαρχιακής υπογραφής
.
Έχω υποστηρίξει επανειλημμένως ότι ένα από τα αίτια της ηθικής και οικονομικής παρακμής του Πύργου και της περιοχής μας είναι η αδιαφορία των τοπικών αρχών (Νομαρχίας, Δήμων, Μητροπόλεως) απέναντι στην αρχιτεκτονική κληρονομιά. Η διατήρηση των μνημείων του παρελθόντος και η επιβολή και τήρηση κανόνων ώστε το δομημένο περιβάλλον να έχει αισθητική και συνέχεια δεν είναι πολυτέλεια ούτε ρομαντισμός. Έχει καταλυτική επίδραση στην ψυχοσύνθεση των πολιτών, στην αίσθηση της ιστορικής συνέχειας, αλλά και στην ενίσχυση της οικονομίας.
.

Σιδεριά που φανέρωνε το μεράκι του νοικοκύρη
.
Είναι βέβαιον ότι μια ευρωπαϊκή πόλη του μεγέθους του Πύργου θα προσελκύσει περισσότερους τουρίστες από την ηλειακή πρωτεύουσα, επειδή θα έχει γραφικότητα, μνημεία, περιποιημένους δημόσιους χώρους, κάτι αξιόλογο και αξιοθέατο εν γένει να δείξει. Αντιθέτως, ο Πύργος μας δε θα συγκινήσει κανέναν, έτσι όπως έχει καταντήσει: ένα συνονθύλευμα άσχημων τσιμεντένιων κτισμάτων, με πολλά ερείπια ανάμεσά τους και ελάχιστα αξιόλογα παλαιά ή νέα κτίσματα, που καταπίνει η διάχυτη ασχήμια. Έτσι ο τουρίστας θα προσπεράσει αδιάφορος τη νεοελληνική πόλη μας για αλλού.
.

Ο φεγγίτης της κυρίας εισόδου
.
Η εύκολη απάντηση είναι η οικονομική κατάσταση και οι σεισμοί. Δε θέλει πολύ χρήμα για να δημιουργήσεις κάτι όμορφο, θέλει παιδεία. Η Ευρώπη διαθέτει πακτωλό κονδυλίων, τα οποία εμείς δεν αξιοποιούμε, ή τα αξιοποιούμε με λάθος τρόπο και με πολλές μίζες. Σεισμοί συμβαίνουν και αλλού, π.χ. στην Ιταλία. Οι φωτογραφίες δείχνουν τι έγινε στην Λ’ Άκουιλα της Ιταλίας και τι έγινε στον Πύργο μετά από καταστρεπτικούς σεισμούς. Στη μεν Λ’ Άκουιλα όλη η παλαιά πόλη αναστηλώνεται, ενώ στον Πύργο τα λίγα διατηρητέα νεοκλασσικά σπίτια που στέκονταν όρθια καρτερώντας την αναστήλωση, κατεδαφίστηκαν με απόφαση του Δήμου. Εντυπωσιακή είναι η αιτιολόγηση της άμεσης αποκατάστασης των ιταλικών μνημείων: για να προκληθεί άνοδος του ηθικού του εγχώριου πληθυσμού και για να δοθεί στον υπόλοιπο κόσμο η αίσθηση της πλήρους αναγέννησης. Ψιλά γράμματα, κατάλληλα για τους φλωρο-Ιταλούς. Εμείς είμαστε οι Ελληνάρες του Χαράλαμπου, του Μάκη και του Γερμανού.
.

Μαρμάρινα μπαλκόνια και μαντεμένια κάγκελα: δεν έμεινε τίποτα όρθιο, με μια φτηνή δικαιολογία
.
Σήμερα συμπληρώνονται δύο χρόνια από το σεισμό της Κυριακής 8 Ιουνίου 2008, που έπληξε την Ηλεία και την Αχαΐα. Δε γνωρίζω τι γίνεται στην Πηνεία, αλλά μπορώ να φανταστώ. Βλέπω όμως τι έγινε στον Πύργο. Για σύγκριση, μερικές φωτογραφίες από την ιταλική πόλη που χτύπησε ο Εγκέλαδος στις 6 Απριλίου 2009.
.

Η ξύλινη οροφή της εισόδου
.
Είναι θλιβερό, αλλά αληθινό: όταν η ανακαινισμένη Λ’ Άκουιλα θα γιορτάζει απαστράπτουσα το τέλος των εργασιών αναστήλωσής της, ο Πύργος μας θα είναι η ίδια και χειρότερη πόλη, έρμαιο στη μετριότητα των αρχόντων της.
.

Ο κατεστραμμένος τρούλος του Ντουόμο της Λ' Άκουιλα. Φανταστείτε τον τρούλο του Αγίου Αθανασίου στην ίδια κατάσταση και τι θα ακολουθούσε
.

Μπροστά σε αυτή την καταστροφή, η Αγία Κυριακή και ο Άγιος Διονύσιος το 1993 δεν είχαν πάθει τίποτε. Και όμως τότε είχε προταθεί η κατεδάφισή τους από τις εκκλησιαστικές αρχές
.

Το Ντουόμο πριν και μετά το σεισμό
.

Το κτήριο της Περιφέρειας του Αμπρούτσο
.

Φαντάζεστε το Λάτσειο σε αυτό το χάλι; Την άλλη μέρα θα είχε ισοπεδωθεί
.

«Το χάσμα π' άνοιξε ο σεισμός, ευθύς εγιόμισε άνθη». Όταν έγραφε το στίχο ο Σολωμός, ασφαλώς δεν είχε στο μυαλό του την Ελλάδα
.

Άξιζε τον κόπο να φορτώσω τη σχεδόν 3ΜΒ φωτογραφία με τις εργασίες στο Ντουόμο. Θα είχαν να διδαχθούν πολλά οι τοπικοί μας φορείς
.

Εικόνες από άλλο πλανήτη; Όχι, από τη γειτονική μας Ιταλία
.

Η τοπική μας Εκκλησία έντυσε με αλουμινόχαρτο το γείσο του ιερού του Αγίου Νικολάου που έπεσε και ξεμπέρδεψε. Οι Ιταλοί όμως αντιμετωπίζουν την πολιτιστική τους κληρονομιά με τη δέουσα σοβαρότητα και ευγένεια. Για αυτό ο κάθε λαός είναι αυτό που είναι...
.