ΤΑΣΗΣ ΚΑΖΑΖΗΣ, Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΟΧΙΚΟΥ ΠΥΡΓΟΥ

.

Η «μακριά νύχτα της βαρβαρότητας» υπήρξε εφιαλτική για τον ελληνικό λαό. Ωστόσο κατά τη διάρκειά της κάποιοι άνθρωποι στάθηκαν φύλακες άγγελοι των συνανθρώπων τους. Τα δύο τρίτα του εβραϊκού πληθυσμού της Αθήνας σώθηκαν χάρη στις προσπάθειες του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού και του Αστυνομικού Διευθυντή Αγγέλου Έβερτ (πατέρα του υπουργού και Δημάρχου Αθηναίων Μιλτιάδη Έβερτ. Ο πατέρας του Αγγέλου Έβερτ Μιλτιάδης υπήρξε Διευθυντής Αστυνομίας στον Πύργο γύρω στο 1900). Ο εβραϊσμός της Ζακύνθου στο σύνολό του σώθηκε χάρη στον Μητροπολίτη Χρυσόστομο και το Δήμαρχο Λουκά Καρρέρ. Στον Πύργο και στην Ηλεία γενικότερα το ρόλο του φύλακα αγγέλου έπαιξε ο Τάσης Καζάζης, Δήμαρχος Λετρίνων κατά τα έτη 1943 και 1944.
Καταγόταν από τη Δίβρη και είχε σπουδάσει προπολεμικά στο Βερολίνο. Η άριστη γνώση της γερμανικής γλώσσας και της ιδιοσυγκρασίας του γερμανικού λαού, καθώς και η διπλωματική του ευφυΐα, στάθηκαν πολύτιμα εφόδια στις αμέτρητες περιπτώσεις που χρειάστηκε να μεσολαβήσει στις κατοχικές αρχές για τη διάσωση από το εκτελεστικό απόσπασμα συμπατριωτών του. Αρχικά έδρασε ως ιδιώτης, ακολούθως ως αντικαταστάτης του Δημάρχου Λετρίνων που είχε καταφύγει στην Αθήνα και στο τέλος ως Δήμαρχος της πόλεως. Η αρτιότητα του χαρακτήρα του και το πατριωτικό του ήθος εκτιμήθηκαν και από αυτόν το Γερμανό κατακτητή. Η εμπιστοσύνη που ενέπνεε στους αξιωματικούς του κατοχικού στρατού έσωσε πολλούς πολίτες, αλλά και τον ίδιο, από βέβαιο θάνατο και απέτρεψε την επανάληψη στην Ηλεία σφαγών όπως αυτή των Καλαβρύτων. Κυρίως όμως η συμβολή του εκτιμήθηκε από το λαό του Πύργου, που δεν έπαψε να εκδηλώνει την ευγνωμοσύνη του προς το πρόσωπο του σωτήρα του, ο οποίος μετά από χρόνια κατέλαβε και πάλι το δημαρχιακό θώκο της ηλειακής πρωτεύουσας, αυτή τη φορά ως εκλεγμένος Δήμαρχος.
Σήμερα, εβδομήντα χρόνια μετά την είσοδο της Ελλάδος στον πόλεμο, θυμόμαστε με ευγνωμοσύνη όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την αποτίναξη του φασιστικού ζυγού. Θυμόμαστε και τον ηρωικό Δήμαρχο Τάση Καζάζη και αποθέτουμε στον τάφο του στέφανο δόξας και τιμής.
.

ΗΛΕΙΑΚΟ ΓΟΤΘΙΚΟ

Άγιος Δημήτριος Κορακοχωρίου: τεθλασμένα γοτθικά τόξα σε ανάμνηση της επισκέψεως των Βασιλέων Όθωνος και Αμαλίας

.

ΣΤΟ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ο Πολιτικός Χάρτης της Ελλάδος με τους πενήντα δύο Νομούς, που τόσο μας ταλαιπώρησε στο Δημοτικό. Τώρα με τον «Καλλικράτη» η θέση του είναι στα μουσεία, στα παλαιοπωλεία, στα σκουπίδια
.

Ο Ηρακλής καθαρίζει την κόπρο του Αυγεία, όπως απεικονίζεται σε παλαιά σχολική καρτέλλα. Η πρώτη επαφή του μαθητή με την ηλειακή αρχαιότητα. Με 25 ευρώ ο χαρτονένιος ημίθεος μπορεί να γίνει δικός σου και να σου θυμίζει τα περασμένα μεγαλεία
.

Διαφήμιση φυτοφαρμάκου για τα αμπέλια, από μία εποχή κατά την οποία οι όροι «βιολογική καλλιέργεια», «επιδότηση», «Κοινή Αγροτική Πολιτική» και «Προστατευόμενη Ονομασία Προελεύσεως», δε σήμαιναν απολύτως τίποτε, γιατί πολύ απλά δεν υπήρχαν. Τότε ο κάθε αγρότης πάσχιζε μόνος του στα κτήματά του. Και το κυριότερο, στο καφενείο πήγαινε αφού είχε τελειώσει όλες τις δουλειές του. Οι Αλβανοί και οι Πακιστανοί που καλλιεργούν σήμερα την ελληνική γη ήταν αγέννητοι ή πιτσιρικάδες στις πατρίδες τους. Η τιμή της αφίσας, 15 ευρώ
.

ΟΙ ΦΟΙΝΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ: ΙΔΙΑ ΠΙΚΡΗ ΓΕΥΣΗ

Το νεκροταφείο του Κεραμεικού σήμερα το πρωί. Η γενοκτονία των φοινίκων έχει εξαπλωθεί και στην πρωτεύουσα. Οι υπεύθυνοι, απορροφημένοι από τον προεκλογικό πυρετό και το Μνημόνιο, τους έχουν αφήσει και εδώ στην τύχη τους. Ίσως συγκινηθούν όταν θα έχει ξεραθεί ο τελευταίος φοίνικας της Πλατείας Συντάγματος και του Εθνικού Κήπου

.

ΤΟ ΒΡΟΝΤΑΛΙ

Η οικία Μάτσα στο χωριό
.
Τρεις επάλληλες σειρές κεραμιδιών, τοποθετημένων κατά το εκφορικό σύστημα, ώστε η υπερκείμενη να προεξέχει της υποκείμενης κατά μερικά εκατοστά, σχηματίζουν το γείσο του τοίχου. Επάνω τους, τα λούκια και τα καπάκια της κεραμοσκεπής, φαίνονται σαν να είναι η τέταρτη και η πέμπτη σειρά κεραμιδιών. Όλη μαζί αυτή η κατασκευή είναι το βροντάλι, το γείσο που είχαν όλα τα καλοχτισμένα σπίτια είτε σε όλη την περίμετρό τους, είτε μόνο στην πρόσοψη και σε ένα μέρος των πλαϊνών τοίχων. Στη δεύτερη περίπτωση, πίσω από το βροντάλι, στο τμήμα που δεν ήταν πολύ ορατό, υπήρχε η αστράχα, η ξύλινη προεξοχή της στέγης.
.

.
Δύσκολο να ετυμολογηθεί η λέξη «βροντάλι» ή «βρεντάλι», κατασκευή που απαντάται στη δυτική Πελοπόννησο και τα Επτάνησα. Εκεί λέγεται «βροντάλε», φανερώνοντας τη βενετσιάνικη καταγωγή της λέξεως και την προέλευσή της από το frontale, που σημαίνει «μετωπιαίος». Αυτό ακριβώς είναι το βροντάλι, το μετωπιαίο γείσο του κτηρίου.
Τώρα μαζί με την ετυμολογία, έχουν χαθεί και τα βροντάλια από τις στέγες των σπιτιών. Η φθορά τους από τους σεισμούς, η αντικατάσταση των κεραμοκσκεπών, η ενίσχυση των τοίχων με σενάζ και η απροθυμία των τεχνιτών να ασχοληθούν με τη δύσκολη κατασκευή τους, τα έχουν οδηγήσει σε εξαφάνιση. Κρίμα…
.
Αφιερωμένο με εκτίμηση στη δασκάλα που δεν το βάζει κάτω.
.

ΤΑ ΒΥΤΙΝΑΙΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΑΠΟ ΤΟ GOOGLE EARTH

.

Η φωτογραφία τιτλοφορείται "Mt. Mainalon", ωστόσο το βουνό που διακρίνεται στο βάθος είναι ο Ερύμανθος με τις χιονισμένες του κορυφές. Δεξιά διακρίνεται το χωριό μας με τον Άγιο Τρύφωνα στην κορυφή και στους πρόποδες του λόφου ο Αϊ-Γιάννης. Αριστερά το δασάκι της Σουδιώτισσας και μπροστά η παραλία των Αστεριών.

.