ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ Ο ΣΕΙΣΜΟΣ... ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ

Ο τοίχος ράγισε ακριβώς στο σημείο που βρισκόταν το καρφί που στήριζε το εικονοστάσι. Το άλλο καρφί αντέχει ακόμη. Οι εικόνες αφαιρέθηκαν και το σπίτι εγκαταλείφθηκε. Χρόνια τώρα περιμένει το μερακλή που θα το παραλάβει, θα το ανασηλώσει και θα του δώσει νέα ζωή

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ ΣΤΟ ΚΤΗΜΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

Μετά το τέλος της λειτουργίας
.

Η θέα από το Μερκουραίικο
.

Τα πρώτα σύννεφα θυμίζουν ότι το καλοκαίρι τελειώνει

.

ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ ΣΤΟ ΚΤΗΜΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

Προσεγγίζοντας το Κτήμα Μερκούρη
.

Υποδοχή από ένα παγώνι
.

Νεκρός φοίνικας
.

Ο ήλιος ετοιμάζεται να αγκαλιάσει το δυτικό ορίζοντα και τη Ζάκυνθο

.

Ο ελαιώνας του κτήματος
.

Ο Κόρακας, η βόρεια από τις δύο Φειάδες νήσους
.

Ο όρμος Χόρταις
.

Πεύκα μέχρι τη θάλασσα
.

Το Μερκουραίικο σπίτι, κορώνα στον καταπράσινο όρμο
.

Ο Κόρκακας και στο βάθος το Τηγάνι
.

Νεαρό πευκάκι
.

Σταφύλια έτοιμα για το πιάτο

.

Πάει και ο δεύτερος φοίνικας του σπιτιού. Τεράστια η καταστροφή σε όλη την περιοχή
.

Η Κατάθεσις της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου
.

"Φως ιλαρόν, αγίας δόξης" από τον παπα-Αθανάσιο του Αϊ-Γιάννη και τον παπα-Νικόλαο του Σκουροχωρίου

.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΙΟΝΙΟ

2500 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ: ΤΟ ΚΡΑΝΟΣ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΙΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ

Κράνος Κορινθιακού τύπου, το οποίο φέρει την επιγραφή «Μιλτιάδης ανέθεκεν τω Διί». Βρέθηκε στο ιερό του Διός στην Ολυμπία και σύμφωνα με μια άποψη πρόκειται για ανάθημα του Μιλτιάδη μετά τη νίκη του στον Μαραθώνα. Μια άλλη άποψη όμως προτείνει, τόσο από το σχήμα του κράνους όσο και από τον τύπο των γραμμάτων, τη χρονολόγηση του γύρω στο 520 π.Χ. Ίσως λοιπόν να αφιερώθηκε από τον Αθηναίο στρατηγό επ' ευκαιρία ενός πολεμικού γεγονότος παλαιότερου του Μαραθώνα. (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)
.
Συμπληρώνονται φέτος δύο χιλιάδες πεντακόσια χρόνια από την κοσμοϊστορικής σημασίας Μάχη του Μαραθώνος, στην οποίαν οι Αθηναίοι και οι Πλαταιείς υπό την αρχηγία του Μιλτιάδου κατατρόπωσαν τον Περσικό στρατό, διασώζοντας από τον αφανισμό τον Ελληνικό πολιτισμό και κατ’ επέκτασιν τον πολιτισμό που σήμερα αποκαλείται «Δυτικός», κύρια χαρακτηριστικά του οποίου είναι η Ελευθερία και η Δημοκρατία.
.

Σχεδιάγραμμα του πεδίου της Μάχης του Μαραθώνος από παλαιό χαρακτικό
.
Το νεοελληνικό κράτος, βυθισμένο στην παρακμή και την αμάθεια, δεν στάθηκε αντάξιο μιας τέτοιας ιστορικής κληρονομιάς. Είναι κρίμα που αυτό το γεγονός περνά σε δεύτερη μοίρα αυτό το καλοκαίρι, σε μία χώρα και ένα λαό παραδομένους στην οικονομική καταστροφή και την ηθική σήψη. Αλλά και πού να τελέσει εορτασμούς, όταν ο χώρος όπου δόθηκε η μάχη των Αθηναίων με τους Πέρσες, αποτελεί όνειδος για τη σύγχρονη Ελλάδα;
.

Χάλκινο Περσικό κράνος Ασσυριακού τύπου, λάφυρο από τη μάχη του Μαραθώνα, ανάθημα στον Δία της Ολυμπίας με την επιγραφή «Διί, Αθεναίοι, Μέδον λαβόντες» (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)
.
Οι αρχαίοι μας πρόγονοι, συναισθανόμενοι το μέγεθος της κολοσσιαίας επιτυχίας τους, τίμησαν το γεγονός και τους πρωταγωνιστές του με κάθε δυνατό τρόπο. Αποδίδοντας τη νίκη στο πεδίο της μάχης στην εύνοια του Ολυμπίου Διός, ο Αθηναίος στρατηγός Μιλτιάδης ανέθεσε στο ιερό της Ολυμπίας το κράνος του. Σήμερα το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας σεμνύνεται να κατέχει μεταξύ των εκθεμάτων του το βαρύτιμο αυτό τρόπαιο, ως το σημαντικότερο από μία σειρά αφιερωμάτων των Αθηναίων στο Πανελλήνιο Ιερό του Διός. Ενώπιον του ιστορικού κειμηλίου μίας από τις κορυφαίες στιγμές της Ελληνικής Ιστορίας υποκλινόμαστε με σεβασμό και ευγνωμοσύνη.

Ο ΒΥΤΙΝΑΙΟΣ ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ

Το Ποντικόκαστρο από το δρόμο του Κορακοχωριού

.

ΕΙΚΟΝΟΣΤΑΣΙ ΜΕΤΑΞΥ ΛΕΒΕΝΤΟΧΩΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΟΡΑΚΟΧΩΡΙΟΥ

Μερικές φορές το μπετόν κάνει θαύματα. Δεν είναι όμορφο, δεν είναι αρμονικό, είναι όμως γραφικό και ωραιότερο από πολλά βιομηχανικά εικονοστάσια που συναντάμε μαζικά στους δρόμους

.

Η «ΦΑΝΕΡΟΠΙΤΤΑ»

.
Ο Άγιος Φανούριος, συνδεδεμένος από το ιστορικό της ανακαλύψεώς του στη Ρόδο και από παρετυμολογία του ονόματός του με τη φανέρωση προσώπων ή αντικειμένων, διατηρεί άγνωστα πολλά στοιχεία του βίου του. Ωστόσο είναι ένας από τους πιο αγαπητούς Αγίους της Εκκλησίας μας και η εικόνα του βρίσκεται συχνότατα σε ναούς και εικονοστάσια οικιών.
Το σημαντικότερο στοιχείο της λαϊκής λατρείας του Αγίου είναι η «φανουρόπιττα» ή «φανερόπιττα», ένας γλυκός άρτος που παρασκευάζεται με συγκεκριμένο αριθμό υλικών. Σχεδόν δεν υπάρχει εκκλησία στην οποία να μην πάνε οι πιστές γυναίκες φανουρόπιττες, τις οποίες μετά τη λειτουργία κόβουν σε κομμάτια και μοιράζουν, με τη χαρακτηριστική φράση «Θεός σχωρέσ’ τη μάνα του Αγίου Φανουρίου».
Ένα έθιμο που συνδέεται με τον Άγιο στην παλιά μας πατρίδα Βυτίνα είναι η κλήρωση της φανουρόπιττας. Ο Άγιος Φανούριος εορτάζεται στο εξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής, όπου φυλάσσεται εικόνα του. Η Αγία Παρασκευή είναι μία εκκλησία στα νοτιοδυτικά του χωριού, χτισμένη στο φρύδι της χαράδρας του Μυλάοντος και λίγο πιο ψηλά από την παλιά βρύση με το όνομα Αρτότσ’. Η θέα από εκεί είναι εντυπωσιακή, ιδιαίτερα κατά το ηλιοβασίλεμα. Τους δύο Αγίους ευλαβείτο ιδιαιτέρως η βυτινιώτισσα γιαγιά μου Αγγελική, ενώ η τοποθεσία ήταν πολύ αγαπητή στον παππού μου Πέτρο. Μάλιστα εκεί είναι θαμμένος ο Κωνσταντίνος Γιαβρούμης, ο «δάσκαλος» του παππού μου στην τοπογραφία και την ιστορία της Βυτίνας, επομένως δε εμμέσως και ο δικός μου. Μετά τη λειτουργία λοιπόν, η φανουρόπιττα περιφέρεται στα σπίτια του χωριού και στην αγορά, όπου οι χωριανοί αγοράζουν λαχνούς. Ο λαχνός που κληρώνεται κερδίζει τη φανουρόπιττα και ο τυχερός έχει την εύνοια του Αγίου και τις ευχές των άλλων χωριανών. Δεν είναι βέβαιο ότι το έθιμο είναι τόσο παλιό, καθώς η εικόνα του Αγίου είναι των μέσων του εικοστού αιώνα, ωστόσο είναι πολύ αγαπητό και κανείς δεν τσιγγουνεύεται να αγοράσει λαχνούς, τα έσοδα των οποίων είναι υπέρ της ενορίας.
Είχα συμμετάσχει στη λοταρία της φανουρόπιττας ως παιδί, τριάντα τόσα χρόνια πριν. Τότε μας είχε φανεί σαν παιχνίδι, αν και η διαδικασία είχε διαρκέσει ώρες. Πριν μερικά χρόνια βρέθηκα αυτή την ημέρα στη Βυτίνα και διαπίστωσα ότι το έθιμο τηρείται αναλλοίωτο, όπως και πολλά άλλα έθιμα που βρίσκουν εκεί έδαφος προσφορότερο από ό,τι στο χωριό μας.

Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ Η ΖΑΚΥΝΘΟΣ

Ένα τέλειο ηλιοβασίλεμα στη Μπούκα του Κορακοχωριού

.

Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

2010


Δορυφόρος, 26 Αυγούστου 2007

Κρόνιον Ολυμπία, 26 Αυγούστου 2007

.

ΓΑΛΑΖΟΑΙΜΑΤΟΙ ΣΤΙΣ ΣΠΕΤΣΕΣ

«Η Α.Μ. ο Βασιλεύς και οι Πρίγκηπες εν Σπέτσαις 23 Απριλίου 1890. Μ. Γ. Οικονόμου φωτογράφος». Εκατόν είκοσι χρόνια μετά, ο τρισέγγονος Νικόλαος, χωρίς θεσμικό ρόλο αλλά με βασιλικό πρωτόκολλο, υψηλούς γαλαζοαίματους προσκεκλημένους και υπό τα αμήχανα όμματα της σοσιαλιστικής κυβερνήσεως, τελεί το γάμο του στον ίδιο τόπο. Unfair; Δε νομίζω!

.

Η άφιξη του Δανού Βασιλέως Γεωργίου του Α' στην Ελλάδα το 1863 έδωσε στους ζαχαροπλάστες της εποχής την ιδέα να τον τιμήσουν, παρασκευάζοντας ένα γλυκό που θα έφερε το όνομα της γενέτειράς του. Έτσι δημιουργήθηκε η κοπεγχάγη, ένα γλυκό του ταψιού που πριν μερικές δεκαετίες δεν έλειπε από κανένα σπίτι ή ζαχαροπλαστείο που σεβόταν τον εαυτό του. Σήμερα μπορεί να το βρει κανείς σε ζαχαροπλαστεία της Αρκαδίας, καθώς και σε σταθμούς της εθνικής οδού. Στην πρωτεύουσα της Δανίας είναι αμφίβολο αν υποψιάζονται την ύπαρξη αυτού του γλυκού. Στη ζαχαροπλαστική πάντως μέχρι στιγμής, έχουμε καταφέρει να γίνουμε Δανία του Νότου. Αλλά μόνο εκεί.

.

ΣΚΑΦΙΔΙΑ

«Οι άνθρωποι θα μείνουν πτωχοί, γιατί δεν θα 'χουν αγάπη εις τα δένδρα» (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός)

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Φορητή εικόνα του 19ου αιώνα από το χωριό Κολικόντασι της Βορείου Ηπείρου, όπου ο Άγιος μαρτύρησε. Από το βιβλίο «Οι Άγιοι του Αγίου Όρους» του Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου (εκδόσεις Μυγδονία)


Η λίμνη και η παραλία του Καϊάφα πριν το μεσημέρι της 24ης Αυγούστου 2007

Υπεραιωνόβια ελιά που δεν γλύτωσε από το ολοκαύτωμα

.

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός με σκηνές του μαρτυρίου του. Φορητή εικόνα Ιερού Κελλίου Αγίας Άννης Καρυών (19ος αιώνας). Από το βιβλίο «Οι Άγιοι του Αγίου Όρους» του μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου (εκδόσεις Μυγδονία)

Η υπογραφή του Αγίου, λίγο πριν το μαρτύριό του

ΜΙΚΡΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΛΕΒΕΝΤΟΧΩΡΙΟΥ, ΕΤΟΙΜΗ ΠΡΟΣ «ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ»

Ίχνος φιδιού στο δρόμο από τη Σκαφιδιά
.

Το βόρειο άκρο της παραλίας
.

Νεοελληνικό ίχνος
.

Φωλιά θαλάσσιας χελώνας υπό το βλέμμα του νεόδμητου ξενοδοχείου
.

Μέχρι φέτος ήταν η πιο άδεια και ερημική παραλία της περιοχής. Από του χρόνου θα είναι γεμάτη κόσμο
.

Το ξενοδοχείο με τα πολλά ερωτηματικά

.

Ο βίαιος εισβολέας και το τέλος ενός βιότοπου της χελώνας Caretta Caretta

.