Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΟΣΕ, ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ «ΤΡΑΙΝΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ»!


Εικόνα που σε λίγο καιρό θα αποτελεί παρελθόν για την Ηλεία
.

.
Είναι πλέον γεγονός: αργά αλλά σταθερά και με διακριτικότητα, η Ηλεία εξοντώνεται. Με δεδομένη την απροθυμία για στήριξη του ΤΕΙ, με αμφίβολη την ολοκλήρωση των έργων της Ολυμπίας Οδού, με σαφή την άρνηση της ελληνικής κυβερνήσεως να διεκδικήσει την επιστροφή των γλυπτών του Επικουρίου Απόλλωνος, με τη μη αποδοχή μεγάλης ξένης επενδύσεως στο λιμένα Κατακόλου, με τη διακοπή των ανασκαφών στην Ήλιδα λόγω μη εντάξεως στο ΕΣΠΑ, με την παρουσίαση προσκομμάτων για το αεροδρόμιο Ανδραβίδας, με το φιάσκο του Καλλικράτη, με τη μη σύνταξη αναπτυξιακού σχεδίου για την Ηλεία και την Αχαΐα, το επόμενο βήμα που δε μας εκπλήσσει είναι η εγκατάλειψη του νομού μας από τον ΟΣΕ.
.

.

.
Είναι γνωστό ότι το χρέος του ΟΣΕ είναι τεράστιο και ότι πρέπει να καταργηθούν τα ασύμφορα δρομολόγια. Υπάρχει όμως μία εξαίρεση: η γραμμή Κατακόλου – Πύργου – Ολυμπίας, η οποία πρέπει να διατηρηθεί πάση θυσία για λόγους ιστορικούς και οικονομικούς. Η δεύτερη σιδηροδρομική γραμμή της Ελλάδας, μετά τη γραμμή Θησείου – Φαλήρου, είναι ένα σημαντικό στοιχείο της σύγχρονης ιστορίας του Πύργου, για την επαναλειτουργία της οποίας δόθηκαν πολιτικές μάχες και δαπανήθηκαν χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πέραν την ιστορικής της σημασίας, συμβάλλει καθοριστικά στην οικονομία και τη συγκοινωνία της περιοχής, με τη μεταφορά των τουριστών από το Κατάκολο στην Ολυμπία. Σε τελική ανάλυση, η γραμμή του Κατακόλου ζημιώνει πολύ λιγότερο την οικονομία από το δυσκίνητο και προβληματικό Τραμ της Αθήνας, τη λειτουργία του οποίου κανείς δεν διανοήθηκε.
.

Το τραίνο στην αφετηρία του στα Κατάκολο
.
Το τραίνο του Κατακόλου πρέπει να συνεχίσει να κυλάει πάνω στις ράγες του. Ας ρυθμίσουν τα δρομολόγια κόβοντας τα περιττά, αλλά να μην το καταργήσουν τελείως. Όπως δεν θα διανοηθούν να κόψουν τον Οδοντωτό των Καλαβρύτων ή το Τραινάκι του Πηλίου, έτσι πρέπει να κρατήσουν ζωντανό και το δικό μας Τραίνο της Αγάπης. Επιτέλους, ας αφήσουν και κάτι ζωντανό σε αυτό τον τόπο! Ως πότε θα μετράμε απώλειες;

Δεν υπάρχουν σχόλια: