Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΠΙΚΟΥΡΙΟ ΑΠΟΛΛΩΝΑ, ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ "ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ"


"Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας", ένα διοικητικό μόρφωμα χωρίς καμμία γεωγραφική, οικονομική ή ιστορική βάση
.
Όταν το 1997 θεσπίστηκε η διοικητική διαίρεση της χώρας σε δεκατρείς περιφέρειες, προέκυψε το εξάμβλωμα που ονομάστηκε Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Τα αίτια που οδήγησαν σε εκείνη την τερατογένεση ήταν δύο. Αφ' ενός η εξυπηρέτηση δύο πόλεων, της Πάτρας και της Τρίπολης, αντί της μίας, προκειμένου να ονομαστούν "πρωτεύουσες", και αφ' ετέρου οι κομματικοί υπολογισμοί: η περιφέρεια της οποίας έδρα ήταν η "πράσινη" Πάτρα δε θα κινδύνευε από τη "δεξιά" Πελοπόννησο.
Από τότε μέχρι σήμερα όμως το μικροκομματικό βίτσιο του τότε νομοθέτη έχει πληρώσει ακριβά η διχοτομημένη (ουσιαστικά τριχοτομημένη, αφού η Τροιζηνία ανήκει στην Αττική) Πελοπόννησος, όπου ένα σωρό θέματα προσκρούουν στην κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των περιφερειών. Ακόμη πιο ακριβά το τίμημα έχει πληρώσει η Ηλεία μας. Το θέμα του ΤΕΙ και του αυτοκινητοδρόμου Κορίνθου - Πάτρας - Πύργου - Τσακώνας, αποδεικνύουν τη δυσλειτουργία της διοικητικής διαίρεσης.
Το σχέδιο "Καλλικράτης" είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία η Πελοπόννησος να αποκτήσει πάλι την ιστορική και γεωγραφική της ενότητα. Ήδη οι φωνές προς αυτή την κατεύθυνση πληθαίνουν. Παρά την πικρία για τη μεταξύ μας συνοριακή διαφορά, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στο Επιμελητήριο Μεσσηνίας το έντονο ενδιαφέρον που επιδεικνύει.
Η Πελοπόννησος είναι η πλεόν σαφής γεωγραφική και ιστορική περιοχή της Ελλάδας. Μαζί με την Τροιζηνία, τον Πόρο, την Ύδρα, τις Σπέτσες, τα Κύθηρα, τα Αντικύθηρα, και γιατί όχι τη Ζάκυνθο και την Κεφαλλονιά, μπορούν να δημιουργήσουν μία συμπαγή και πολύ ισχυρή περιφέρεια της Ελλάδας και της Ευρώπης.
.
Διαβάστε και αυτά:
.

Δεν υπάρχουν σχόλια: