Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

ΜΠΙΤΙ...


ΒΥΤΙΝΕΪΚΑ πάνω, Μπιτινέικα κάτω. Γίναμε Ευρώπη...
.
Επειδή δεν είμαι δημότης του Δήμου Πύργου, ούτε θαμώνας του καφενείου των Βυτιναιίκων, δεν δικαιούμαι, σύμφωνα με κάποιες τοπικές ερμηνείες της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας του Λόγου, να ομιλώ. Ένα γνωμικό ωστόσο λέει πως για όλα υπάρχει νόμος, για τα μάτια όχι όμως. Όταν έρχομαι λοιπόν στο χωριό, βλέπω. Βλέπω και σκέπτομαι.
.

Πινακίδα δεκαετιών, σαν ξεδοντιάρα γριά, οδηγεί στο εκτός δρόμου, τόπου και χρόνου χωριό μας
.
Η ένταξη των χωριών στο Δήμο Πύργου θα τους έδινε, υποτίθεται, δυνατότητες που δεν είχαν πριν ως αυτόνομες κοινότητες. Η οκταετία Λιατσή έφερε στον κάμπο του χωριού μας έναν παράνομο σκουπιδότοπο, που για χρόνια η τοπική κοινωνία σε σημαντικό ποσοστό ανέχθηκε, αν δε στήριξε κιόλας, για προσωπικά συμφέροντα. Σε αντιστάθμισμα η ίδια δημοτική αρχή κατασκεύασε στο χωριό μια πλατεία. Πλατείες, και μάλιστα μεγαλύτερες και ωραιότερες, κατασκεύασε και σε άλλα χωριά, χωρίς μάλιστα να τους φορτώσει τα σκουπίδια της.
Με καθυστέρηση τεσσάρων ετών οι Βυτιναίοι ψιλοτιμώρησαν το Γαβρίλη Λιατσή μειώνοντας τα ποσοστά του. Ο νέος δήμαρχος Μάκης Παρασκευόπουλος την τελευταία τετραετία αντάμειψε το χωριό με ένα μεγάλο τίποτα. Για την ακρίβεια, με την εξαγγελία κάποιων πεζοδρομήσεων, που ωστόσο ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν, και με την ανωτέρω πινακίδα.
Μεταξύ των δύο αυτών κυρίων καλούνται αύριο οι Βυτιναίοι, ως δημότες του Δήμου Πύργου, να επιλέξουν. Δεν τους ζηλεύω μπίτι!
.

Δεν υπάρχουν σχόλια: