Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παρακμιακά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παρακμιακά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011

ΟΙΚΙΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ, Η ΕΠΙΤΟΜΗ ΤΗΣ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑΣ ΜΑΣ



Ήταν ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα για την πόλη του Πύργου, που θα μπορούσε να γίνει εστία πολιτισμού και ανάμνηση της αλλοτινής ακμής της. Δυστυχώς έπεσε στα χέρια του φαύλου Ελληνικού Κράτους. Αφού πρώτα λεηλατήθηκε, μετά δόθηκαν υποσχέσεις, έγιναν φανταχτερά σχέδια, δαπανήθηκαν από το Δήμο τεράστια ποσά για να στηθούν τα λίγα σίδερα και οι λαμαρίνες που προστατεύουν τους περαστικούς από τα πίπτοντα υλικά. Χρόνο με το χρόνο, με τη βοήθεια των σεισμών, των καιρικών συνθηκών και της αδιαφορίας, καταρρέει. Ο πανέμορφος ζωγραφικός διάκοσμος των οροφών και των τοίχων, που διακρινόταν από τα μισόκλειστα παράθυρα, έχει σχεδόν σωριαστεί.
Αυτή η χώρα δεν έφθασε εδώ που έφθασε μόνον επειδή «μαζί τα φάγαμε». Χρεωκόπησε επειδή τα μεγαλύτερα ποσά δαπανήθηκαν για να γκρεμίσουμε, να καταστρέψουμε, να χαλάσουμε, να τσιμεντώσουμε.
Είμαστε άξιοι της μοίρας μας...

Πέμπτη 28 Απριλίου 2011

Η ΗΛΕΙΑ ΡΕΖΙΛΙ ΤΩΝ ΣΚΥΛΙΩΝ, ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ...



Για μία χούφτα λάσπη
(του Νίκου Γεωργιάδη)

Μέρα μεσημέρι στην καρδιά της Ηλείας. Ο τρύγος της φράουλας βρίσκεται στην κορύφωσή του. Ένας δημοσιογράφος και ένας φωτορεπόρτερ της εφημερίδας «Το Βήμα» ξυλοκοπούνται από μπράβους ενός φραουλοπαραγωγού διότι αποτόλμησαν να διερευνήσουν τις καταγγελίες για μαζικές παραβιάσεις πολλών άρθρων του ποινικού κώδικα από τσιφλικάδες της περιοχής Νέας Μανωλάδας. Οι παραβιάσεις αυτές αφορούν το Εργατικό Δίκαιο, την Εισφοροδιαφυγή (ασφαλιστικά ταμεία), τη Φοροδιαφυγή (απόκρυψη εσόδων), την παράνομη διακίνηση προσώπων (οικονομικοί μετανάστες). Η άσκηση σωματικής βίας κατά δημοσιογράφων, οι απειλές κατά ζωής δημοσιογράφων και η παράνομη κατακράτηση προσώπων για ίδιον όφελος αποτελούν το κερασάκι στην τούρτα ενός μεγάλου καταλόγου παραβιάσεων του μισού τουλάχιστον Ποινικού Κώδικα.



Κουφή, μουγκή και αδιάφορη
Η
Εισαγγελέας Αμαλιάδας αν και αναλαμβάνει την υπόθεση του ξυλοδαρμού των δύο εργαζομένων στην εφημερίδα «Το Βήμα», αν και ανακρίνει τους μπράβους και τον τσιφλικά, εντούτοις τον αφήνει ελεύθερο επικαλούμενη τα δικονομικά τερτίπια (αλληλομηνύσεις κ.λπ.).
Ήταν πάλι η Εισαγγελέας Αμαλιάδας η οποία πέρυσι τέτοια εποχή είχε επιληφθεί μιας ανάλογης υπόθεσης ξυλοδαρμού ενός δημοσιογράφου και ενός κάμεραμαν. Το σκηνικό εξελίχθηκε κατά τον ίδιο και τον αυτόν τρόπο. Οι ξυλοκοπηθέντες δημοσιογράφοι ενημέρωσαν τις Αρχές, μετέβησαν στην Εισαγγελέα, η οποία και πάλι άφησε τα πράγματα να κυλήσουν ράθυμα όπως συνηθίζεται σε αυτή την περιοχή της Πελοποννήσου. Πριν από δύο χρόνια ο συνάδελφος της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» και τοπικός αναταποκριτής Κώστας Νοδάρος δέχεται απειλές κατά της ζωής του, καταφεύγει στη Δικαιοσύνη, δημοσιοποιεί την αγριότητα των τσιφλικάδων, αποκαλύπτει το όργιο παρανομιών αλλά και πάλι οι «φίλιες δυνάμεις» του νομού, τοπικοί βουλευτές, αστυνομικές αρχές και η Δικαιοσύνη προτιμούν να κάνουν τα στραβά μάτια.



Τα «Γόμορρα» του Πύργου
Ο
ι τσιφλικάδες της Ηλείας έχουν εγκαθιδρύσει καθεστώς Μαφίας. Οι οικονομικοί μετανάστες που εργάζονται στις φυτείες, ανεξαρτήτου καλλιεργήσιμου προϊόντος, ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης. Χαμηλά μεροκάματα, συνθήκες διαβίωσης αρχαϊκές, πλήρης έλλειψη στοιχειωδών μέσων υγιεινής, καμία ασφάλιση, εκμετάλλευση των εργατών με υποχρεωτική αγορά αγαθών καθημερινής ανάγκης από καντίνες εντός των άθλιων καταυλισμών σε τιμές μεγαλύτερες από εκείνες της αγοράς. Μιλάμε για πόσιμο νερό, όσπρια και δημητριακά και άλλα χρήσιμα προϊόντα που είναι απαραίτητα στην καθημερινή ζωή.
Οι πάντες γνωρίζουν τα πάντα στην Ηλεία. Ωστόσο αυτή η παρανομία, η οποία σε ορισμένες στιγμές προσλαμβάνει διαστάσεις μιας καλά στημένης κόλασης για τους μετανάστες, δεν απασχολεί κανέναν. Οι βουλευτές, η Περιφέρεια, οι προύχοντες και οι Αρχές σιωπούν. Οι εργαζόμενοι ζουν σε καθεστώς τρόμου και κρύβονται. Οι δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν μία Terra Igognita η οποία διέπεται από άλλους τοπικούς νόμους και τον κώδικα της Omerta. Τα κόμματα εξουσίας (και τα δύο) κάνουν τα στραβά μάτια προφανώς διότι υπάρχει αλληλεξάρτηση με τα τοπικά οικονομικά αλλά καθολικά παράνομα συμφέροντα. Πριν από λίγα χρόνια ένας διορισμένος νομάρχης στην Ηλεία διαφήμιζε διά ζώσης από τα ερτζιανά και τις τοπικές τηλεοράσεις την ποιότητα της ντόπιας ινδικής κάνναβης. Προφανώς τελούσε εν ευθυμία αλλά παρ’ όλα αυτά ουδείς ασχολήθηκε με το ζήτημα. Μεγάλος αριθμός συμπολιτών του θεώρησαν την ενέργειά του ως μεγάλη μαγκιά. Έκτοτε η Ηλεία και θεσμικά κατρακύλησε στην αγκαλιά ενός άριστα λειτουργικού θεσμικού υποκόσμου. Κανενός δεν ίδρωσε το αυτί. Ούτε καν του μητροπολίτη. Βλέπετε οι οικονομικοί μετανάστες στην περιοχή στη συντριπτική πλειοψηφία τους δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Οι τσιφλικάδες-τραμπούκοι είναι.


Από το τεύχος 344 της Athens Voice (27/4/2011). Ολόκληρο το άρθρο του Νίκου Γεωργιάδη εδώ. Σχετική αρθρογραφία εδώ.

Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011

ΤΑ ΤΡΕΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΕΡΙΑ ΤΩΝ ΘΕΡΙΑΚΛΗΔΩΝ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ



Μέχρι τώρα οι Πυργιώτες άναβαν κεριά στην Παναγία και στον Άγιο Χαράλαμπο. Χθες το βράδυ οι καταστηματάρχες της πόλης άναψαν 3000 κεριά στην κεντρική πλατεία, για να διαδηλώσουν το δικαίωμά τους και των πελατών τους στην επιλογή του καπνίσματος και την αντίθεσή τους στην καπναπαγόρευση. Με αυτή τη διαμαρτυρία η ηλειακή πρωτεύουσα έδειξε για μια ακόμη φορά ότι, παρά τη γεωγραφική της εγγύτητα προς την Ευρώπη, παραμένει μία πόλη των ανατολικών εσχατιών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.



Δεν είμαι καπνιστής. Παραδέχομαι ωστόσο πως όταν κατέβαινα στον Πύργο και πηγαίναμε στο καφέ πίσω από το Σταυροπάζαρο, οι φίλοι μου παράγγελναν ναργιλέ και δεν αντιστεκόμουν στον πειρασμό να τραβήξω μερικές τζούρες αρωματισμένο καπνό. Γνωρίζω τα επιχειρήματα των καπνιστών, όσο και των καταστηματαρχών. Οι καπνιστές πελάτες διεκδικούν το δικαίωμα επιλογής και αποδεδειγμένα αφήνουν πολύ περισσότερα χρήματα, επειδή όσο καπνίζουν πίνουν, ενώ οι άκαπνοι αρκούνται σε ένα δυο ποτά. Άλλωστε όλοι οι φίλοι μου καπνίζουν σαν τζιμινιέρες και παρατηρώ τις συνήθειές τους.



Αφορμή για την αγανάκτησή μου με την πρωτοβουλία των Πυργιωτών δεν είναι η απαγόρευση ή μη του καπνίσματος. Είναι η απάθειά τους απέναντι σε άλλα, πολύ σοβαρότερα προβλήματα που βασανίζουν τον Πύργο και την Ηλεία.



Τρεις χιλιάδες κεριά ρεσώ γέμισαν τη μεγάλη πλατεία της πόλης για το κάπνισμα. Το έδειξε και η τηλεόραση. Εύγε! Όμως πόσα κεριά άναψαν για τα καμμένα και καταπατημένα δάση; Πόσα κεριά άναψαν για τα χιλιάδες αυθαίρετα, που έχουν μετατρέψει τις παραλίες σε φαβέλες; Πόσα για τις αποξηραμένες λίμνες και τα ποτάμια-οχετούς;



Πόσα για τους ανίκανους και δόλιους πολιτικούς, που αντιμετωπίζουν τον τόπο σαν τσιφλίκι και το λαό σαν υπανάπτυκτους αγροίκους; Πόσα για τις διεφθαρμένες δημόσιες υπηρεσίες; Πόσα για τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα που έχουν μολύνει τη γη και έχουν φθάσει στα ύψη τον καρκίνο; Πόσα για το εξαιρετικό μας λάδι, που αγοράζουν χύμα οι Ιταλοί και μετά το πουλούν ως δικό τους;



Πόσα για την καταστροφή του βυθού από τους δυναμίτες; Πόσα για τους παράνομους σκουπιδότοπους; Πόσα για το αρχιτεκτονικό χάλι των οικισμών; Πόσα για τα εγκαταλελειμμένα στην τύχη τους μνημεία; Πόσα για το θανατηφόρο οδικό δίκτυο και τον εγκαταλελειμμένο σιδηρόδρομο; Πόσα για το όνειδος της χασισοκαλλιέργειας; Πόσα για τα κακομεταχειρισμένα ζώα; Πόσα για το ότι η Ηλεία είναι ο τελευταίος νομός της χώρας σε κατά κεφαλήν εισόδημα;



Ο κατάλογος των ερωτημάτων μοιάζει ατελείωτος. Η απάντηση σε όλα είναι, δυστυχώς, η ίδια: κανένα!

Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010

«ΤΙΓΡΕ ΣΠΟΡΑΚΙΑ»


.
Είμαι απ’ τον Πύργο. Α χα, κι εγώ απ’ την Καλαμάτα.
Κάτω απ’ το Αυλάκι. Με λένε Λιάκο, με λένε Τάκη…
Ο μπαμπάς μου είναι απ’ τον Πύργο, Νομό Ηλείας
Απ’ την πηγή της χασισιποτείας
Αν είσαι ντόπιος, θα με νοιώσεις απ’ ευθείας
Όπως κι ο γιος της θειας μου της Μαρίας.
.

.
Όπου πω ότι είμαι απ’ τον Πύργο
Με κοιτάν καλά – καλά
Κι από κει και πέρα με βλέπουν στραβά,
Στραβά Αλέξης, πάρε μια ανάσα πριν τα παίξεις,
Πυργιώτικα τσιγάρα θα σε πάνε μακρυά…
.

.
Στο χωριό μου κάνανε τρελλό προξενιό
Μία κοπελιά με δυο σπίτια καλά,
Αρκετά στρέμματα, τίγκα λάδι και ελιά,
Αλλά άλλαξε γνώμη μόλις είδε τατουάζ...
.

.
Λοιπόν σεβασμό στην Καλαμάτα,
Κι αφού είναι κάτω απ’ τ’ Αυλάκι και στην Κρήτη μάγκα.
Κόρινθο, Ναύπλιο, Τρίπολη και Πάτρα,
Κάνετε τα κουμάντα σας και βγάζετε κιλά.
Ντουμάνια σαν αυτά ταξιδεύουν Ολλανδία
Πύργος, Καλαμάτα είναι άλλη κατηγορία
Την πίνουν οι τουρίστες και μας κάνουν την κυρία.
.

.
Ένα, δυο, τρεις, τρία, δύο, μία,
Τζούρα φτάνει για να πάθεις πούστη αμνησία.
Πάντοτε μπλεξίματα με την Αστυνομία.
Είμαι από τον Πύργο και σε παρακαλώ,
Ποτέ σου μην το δεις αυτό σαν κάτι κακό.
Είμαι απ’ τον Πύργο. Αχά, λοιπόν κι εγώ απ’ την Καλαμάτα.
Κάτω απ’ το Αυλάκι. Με λένε Λιάκο, με λένε Τάκη…
.
Pyrgos relax… (Taki Tsan, Eisvoleas)

.
«Ντου στη Γη της επαγγ-Ηλείας», ένα διαχρονικό κείμενο του Μάκη Νοδάρου

Τρίτη 27 Ιουλίου 2010

Η ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΣΤΗ ΣΚΑΦΙΔΙΑ


.
Στην άκρη της παραλίας της Σκαφιδιάς, σε ένα κοίλωμα της πλαγιάς και δίπλα από το κύμα, στέκει το εικονοστάσι του Αγίου Παντελεήμονος και η πηγή δίπλα του. Αρχικά το νερό έβγαινε διάφανο και κρύο από το έδαφος και μετά από λίγα μέτρα χυνόταν στη θάλασσα. Στη συνέχεια κάποιοι έφτιαξαν μια τσιμεντένια γούρνα, όπου μαζευόταν και μπορούσες να πιεις από εκεί. Κάποιοι όμως σκέφθηκαν ότι αυτό ήταν το κατάλληλο μέρος για να πετούν τα σκουπίδια τους, οπότε η γούρνα έγινε νεροχύτης και σκουπιδότοπος. Κάποιοι άλλοι, τέλος, έδωσαν τη χαριστική βολή στην πηγή που δρόσιζε τους λουομένους, χτίζοντας αυτό τον τοίχο από πέτρες του εμπορίου. Έτσι χάθηκε για πάντα η πηγή, χάθηκε και η γραφικότητα αυτής της όμορφης γωνιάς. Αθάνατη Ελλάδα...

Δευτέρα 12 Ιουλίου 2010

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ: ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ;


.
Η νέα Ν.Δ. του Αντώνη Σαμαρά είναι πλέον ένα κόμμα Πελοποννησίων: το Μεσσήνιο αρχηγό πλαισιώνουν ο Ηλειο(;)-Αρκάς Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο Κορίνθιος Σταύρος Δήμας, ο Αρκάς Ανδρέας Λυκουρέντζος. Τι μπορεί να περιμένει όμως ο Έλληνας πολίτης από το φιλόδοξο πολιτικό και την ομάδα του; Ας δούμε μερικά άρθρα:
.

.
Λίγοι και (ούτε καν) καλοί του Ανδρέα Παππά. Δημοσιεύθηκε στην Athens Voice
.

Νεαρός βουλευτής πίσω από τον Ευάγγελο Αβέρωφ
.
Το χθες και το αύριο του Αντώνη Σαμαρά
.

.
Αντώνη λένε τον μπάρμπα στην Κορώνη
.

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

ΥΒΡΙΣ ΚΑΙ ΝΕΜΕΣΙΣ ΣΤΗ SUGARVILLE ΗΛΕΙΑΣ


Η Ζαχάρω θα μπορούσε να είναι ένας παράδεισος
.

Η περιοχή του Δήμου Ζαχάρως είναι προικισμένη με όλες τις φυσικές καλλονές
.

Είχε όμως την ατυχία τα τελευταία χρόνια να τη διαφεντεύει ένας δήμαρχος πιο «προικισμένος» από το συνηθισμένο
.

«Καθήστε ήσυχοι γιατί έτσι και βγάλω το σιδερικό... θα πάτε στην Αθήνα πετώντας!»
.

Νικολάε Τσαουσέσκου, ένας άλλος μεγάλος ηγέτης που έφαγε το κεφάλι του
.
Αυθαίρετα από τη μια, δημαρχιακές αυθαιρεσίες από την άλλη
.

Τα φιλέτα από το δορυφόρο
.

Ο δημοσιογράφος Μάκης Νοδάρος δέχθηκε ιδιαίτερες περιποιήσεις
.

'Εγγραφα που για το Δήμαρχο ήταν απλά παλιόχαρτα
.

Διαβάστε το άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη «Για την Ιστορία και μόνο» από Το Κουτί της Πανδώρας.
.
Ο Μερεντίτης
Άιντε πολλά ντουφέ- Μερεντίτη μου
Πολλά ντουφέκια πέφτουνε και σιγαλά βροντάνε.
Ε ρε μήνα σε γά- Μερεντίτη μου
Μήνα σε γάμο πέφτουνε; Μήνα σε πανηγύρι;
Άιντε ούτε σε γά- Μερεντίτη μου
Ούτε σε γάμο πέφτουνε, ούτε σε πανηγύρι.
Ε ρε το Μερεντί- Μερεντίτη μου
Το Μερεντίτη πιάσανε, πάνε να τον σκοτώσουν.
Άιντε χίλιοι τον παν- Μερεντίτη μου
Χίλιοι τον παν από μπροστά και δυο χιλιάδες πίσω.
Ε ρε κι η μάνα του- Μερεντίτη μου
κι η μάνα του από κοντά, κοντά παρακαλιώντας.
Άιντε μην τον περνάτ'- Μερεντίτη μου
Μην τον περνάτ' απ' το χωριό, μην από πολιτεία
Ε ρε τι έχει εχθρούς- Μερεντίτη μου
Τι έχει εχθρούς και χαίρουνται, φίλους και τον λυπούνται.

Τετάρτη 16 Ιουνίου 2010

ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΥΡΓΟΥ «ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ»: ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΑΒΕΛΤΗΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΗΛΕΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ


.
Το Γενικό Νοσοκομείο Πύργου «Ανδρέας Παπανδρέου» μπορεί να μην εξασφαλίζει στους πολίτες του Νομού Ηλείας θεραπεία, καθώς το πιο δυσεύρετο σε αυτό είναι οι γιατροί και τα αναλώσιμα υλικά, είναι όμως η ασφαλέστερη απόδειξη του πώς τους αντιμετωπίζουν οι ελληνικές κυβερνήσεις γενικώς και οι εντόπιοι πολιτικοί ειδικώς.
Συζητήσεις επί συζητήσεων είχαν διεξαχθεί τη δεκαετία του 1980 για το πού έπρεπε να ανεγερθεί το νέο νομαρχιακό νοσοκομείο. Οι Πυργιώτες αξίωναν δικαιωματικά στην πρωτεύουσα, οι Αμαλιαδαίοι ήθελαν στην πόλη τους επειδή ο Πύργος είχε ήδη το Μανωλοπούλειο, οι ουδέτεροι πρότειναν το Μεσολογγάκι, που βρίσκεται στη μέση της αποστάσεως μεταξύ των δύο πόλεων. Μέχρι να αποφασίσουν τα κομματικά λόμπυ των δύο πόλεων, τα κοινοτικά κονδύλια διετέθησαν για την ανέγερση του Νοσοκομείου Αιγίου.
Νέα κοινοτικά κονδύλια διετέθησαν τη χρυσή δεκαετία του 1990, νέες ατέρμονες συζητήσεις διεξήχθησαν μεταξύ αρμοδίων και αναρμοδίων. Τελικά ο θεμέλιος λίθος ετέθη στην είσοδο του Πύργου. Πλην όμως στο σημείο με το πλέον ακατάλληλο κλίμα και υπέδαφος, οπότε επιπλέον χρήματα σπαταλήθηκαν για την εξυγίανση και ενίσχυσή του.
.

.
Τα εγκαίνιά του έγιναν στις 3 Φεβρουαρίου 2004 από τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, σε μία προεκλογική φιέστα στην οποία υποχρεώθηκαν να συμμετάσχουν οι μαθητές των σχολείων. Για όλα είχε ληφθεί μέριμνα, εκτός του ότι ένα νοσοκομείο χρειάζεται πρωτίστως γιατρούς, ένα επαρχιακό νοσοκομείο δε, κίνητρα για να έρθουν και να εργασθούν οι γιατροί. Τίποτε από αυτά δεν έγινε. Αντιθέτως όμως, έγινε μεγάλο παζάρι για την ονομασία του νοσοκομείου μεταξύ της αναρμόδιας κυβερνήσεως και του αρμοδίου Δήμου Πύργου. Μετά από πολύ αλισβερίσι επελέγη το πλέον άσχετο όνομα «Ανδρέας Παπανδρέου» αντί του «Άγιος Χαράλαμπος», το οποίο δεν ήταν του γούστου κάποιων κυβερνητικών στελεχών. Αυτό τη στιγμή που το Νοσοκομείο της αχαϊκής πρωτεύουσας, κοιτίδας της δυναστείας των Παπανδρέου, ονομάζεται «Παναγία η Βοήθεια».
Πλήρες διοικητικού προσωπικού, κηπουρών και καθαριστριών, αλλά ελλιπές ιατρών και φαρμάκων, με χαλασμένα μηχανήματα και με μονάδες που ανοίγουν και κλείνουν, το νέο νοσοκομείο της Ηλείας, παρά τον επιβλητικό του όγκο, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο ρόλο ενός περιφερειακού νοσοκομείου ευρωπαϊκού κράτους. Αποτέλεσμα είναι οι ασθενείς να παίρνουν και πάλι το μακρύ δρόμο για το Ρίον ή την Αθήνα για να μην πεθάνουν, αλλά και οι ιατροί, μην αντέχοντας την αναδουλειά και την κοροϊδία, να τα μαζεύουν και να φεύγουν και αυτοί.
.

.
Και φθάσαμε σήμερα το «Ανδρέας Παπανδρέου» να αποτελεί πρώτη είδηση στα βραδινά δελτία ειδήσεων, επειδή παρουσιάζει τραγικές ελλείψεις σε ιατρικά υλικά. Η πολιτική που ακολουθήθηκε τα τελευταία χρόνια στο χώρο της Υγείας από υπουργούς όπως ο εξ Ηλείας καταγόμενος Δημήτρης Αβραμόπουλος, είναι τουλάχιστον εγκληματική, θα μείνει δε στην ιστορία η ανεύθυνη δήλωση του ότι «ολοκλήρωσε το έργο του στην Υγεία». Το έργο στην Υγεία δεν ολοκληρώνεται ποτέ και κυρίως με επικοινωνιακούς θεατρινισμούς, μεταμφιέσεις σε χειρουργούς και προσεκτικές χειρονομίες που υπαγορεύουν οι ίματζ μέικερς.
.
.
Η Υγεία είναι ένα από τα πρώτιστα αγαθά που ένα σοβαρό κράτος οφείλει να παρέχει στους πολίτες του. Δυστυχώς στην Ηλεία το παιχνίδι έχει χαθεί προ πολλού. Στις επόμενες εκλογές ας δώσουμε στους συμπατριώτες μας Μαυρογιαλούρους αυτό που αξίζουν, γιατί εμείς αξίζουμε κάτι καλύτερο από αυτούς που μας έχουν καθήσει τόσα χρόνια στο σβέρκο.
.

Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010

ΜΙΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ: «ΚΤΗΜΑ ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ» ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΕΞΙΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ Α.Ε.


Μακέτα του ιερού της Ολυμπίας
.
Μετά την επιτυχημένη διοργάνωση πολυτελών κοσμικών δεξιώσεων στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως,
Μετά τη φαντασμαγορική γαμήλια δεξίωση της Μαριέττας Χρουσαλά και του Λεό Πατίτσα στο κατάστρωμα του θωρηκτού «Γεώργιος Αβέρωφ»,
Και σε αποκατάσταση της αδικίας προς το πρόσωπο του Μίνωος Κυριακού, που του απαγορεύτηκε η μετατροπή του σταδίου της Ολυμπίας σε αρένα του προσωπικού του θριάμβου,
Προτείνω τη μετατροπή του αρχαιολογικού χώρου της Ολυμπίας σε Κτήμα, όπου θα διοργανώνονται γαμήλιες και άλλες κοσμικές εκδηλώσεις.
Το απέριττο ηλειακό τοπίο, που αναγεννάται με ταχείς ρυθμούς χάρη στο πλούσιο έδαφος, οι αρχαιότητες που μας θυμίζουν το ένδοξο παρελθόν και τα αιωνόβια δένδρα, αποτελούν το ιδανικό σκηνικό για την πραγματοποίηση αξέχαστων εκδηλώσεων.
.

Η παλαιοχριστιανική βασιλική στη θέση του εργαστηρίου του Φειδία
.
Ο χώρος της παλαιοχριστιανικής βασιλικής, όπου το εργαστήριο στο οποίο ο γλύπτης Φειδίας δημιούργησε το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Πατέρα των Θεών διαδέχθηκε ο χώρος λατρείας του Χριστού, θα μπορεί να χρησιμοποιείται για την τέλεση των μυστηρίων της Εκκλησίας μας, δίνοντας σε αυτά μια αρχαιοπρεπή νότα. Η πισίνα του Λεωνιδαίου θα ξαναζωντανέψει και θα χρησιμοποιείται για το κοκτέιλ μέχρι οι νεόνυμφοι να βγάλουν τις φωτογραφίες τους. Ο υπερυψωμένος ναός της Ήρας, πιστής συζύγου του Διός, θα φιλοξενεί το τραπέζι των νεονύμφων, δίνοντάς τους το καλό παράδειγμα της θεάς που έκανε τα στραβά μάτια στις αταξίες του άντρα της. Μία ελαφριά ειδική κατασκευή που δεν θα προκαλεί φθορές στο μνημείο θα μετατρέψει το Φιλιππείον σε πίστα χορού. Ο χώρος των ρωμαϊκών λουτρών θα μπορεί να διαμορφωθεί έτσι ώστε να φιλοξενεί το ζεύγος των νεονύμφων κατά την πρώτη νύχτα του γάμου. Τέλος το ευρύχωρο αρχαίο στάδιο θα δίνει την ευκαιρία στους καλεσμένους να ρίχνουν ένα τρέξιμο για να πάει το φαγητό κάτω γρηγορότερα.
.

Χρυσός Έρως με φαρέτρα και φιάλες της πρώιμης Ελληνιστικής περιόδου, ιδανικός για μπομπονιέρα που θα συζητηθεί στα κοσμικά σαλόνια και τις πρωϊνές - μεσημεριανές - βραδυνές εκπομπές κοινωνικού σχολιασμού
.
Με αυτό τον τρόπο η συντήρηση του αρχαιολογικού χώρου θα γίνεται με ιδιωτικά κεφάλαια, εξοικονομώντας κονδύλια του κρατικού ταμείου σε καιρούς οικονομικής κρίσης. Επίσης θα τονωθεί η τοπική οικονομία με την παραμονή των καλεσμένων στα ξενοδοχεία της περιοχής. Τέλος η παρουσία λαμπερών προσωπικοτήτων του εγχώριου και διεθνούς τζετ σετ θα τονώσει την τουριστική προβολή του όμορφου Νομού μας και θα συμβάλει στην τουριστική ανάπτυξή του. Μάλιστα πρέπει να ενεργήσουμε τάχιστα, μη μας κλέψουν την ιδέα τίποτα παμπόνηροι Μεσσήνιοι.
.

«Αιδοίου θριξ ναυν έλκει», που θα έλεγε ο γερο-Όμηρος. Τι άλλο θα δουν τα ματάκια μας σε αυτή την παρηκμασμένη χώρα!
.
Καλούνται η Ζ’ Εφορεία Κλασικών Αρχαιοτήτων Ολυμπίας, η Νομαρχία Ηλείας και ο παγκόσμιος Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας να εξετάσουν την ιδέα με προοδευτικό πνεύμα, στα πλαίσια της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, του τουριστικού ανταγωνισμού και της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την πατρίδα. Καλύτερο είναι ένα αραγμένο στο Φάληρο θωρηκτό από την Ολυμπία μας; Στο κάτω κάτω, για την ιστορική μας κληρονομιά ας πληρώσει μια φορά και η πλουτοκρατία!

Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010

ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ Η ΗΛΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟ;


Θα σβήσει η φωτεινή πινακίδα στο σταθμό του Πύργου;
.
Πολύ πιθανόν. Όλα θα οριστικοποιηθούν την επόμενη Τρίτη 8 Ιουνίου, σύμφωνα με την ΕΡΤ. Αργά αλλά σταθερά, η Ηλεία της «πράσινης ανάπτυξης» και των οραμάτων του Αθεμπίγιο αποδεικνύεται φούμαρα.

Σάββατο 22 Μαΐου 2010

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΜΕΣΑ ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ


Το σημείο της φωτογράφησης του 1975 σήμερα. Μόνη σημαντική διαφορά, η άσφαλτος. Παρακάτω αρχίζουν τα τέρατα
.

Η πλατεία όπου άλλοτε βρισκόταν ο Πλάτανος στη Βρύση του Αλή Ζορμπά. Η Βρύση θάφτηκε κάτω από τόνους οπλισμένου σκυροδέματος. Ο πλάτανος επιβιώνει κουτσουρεμένος και το προκατασκευασμένο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδος, του Αγίου Σάββα κλπ, έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης, δεσπόζει του χώρου
.

Μπετά, πλάκες Καρύστου, ένα σιντριβάνι στη μέση της πλατείας που ποτέ δε λειτούργησε και ένα ανεκδιήγητο υπόστεγο εκεί όπου άλλοτε σκίαζε ο γέρικος πλάτανος: με λίγα λόγια, η επιτομή της νεοελληνικής αισθητικής και φοβίας προς τη φύση. Η Βρύση του Αλή Ζορμπά βρισκόταν μπροστά και λίγο αριστερά του εκκλησιδίου
.

Το εικονοστάσι του Αγίου Νεκταρίου έχει ανεγερθεί τη δεκαετία του 1960, όταν ο Επίσκοπος Πενταπόλεως ανακηρύχθηκε Άγιος, και είναι ένα από τα κομψότερα της Πελοποννήσου. Κάθε βράδυ οι χωριανοί που επέστρεφαν από τον κάμπο άναβαν το καντήλι του. Στο παρόν χάλι περιήλθε τα λίγα τελευταία χρόνια
.

Άποψη της πλατείας και της εκκλησούλας από το εικονοστάσι. Ο όγκος μπετόν δεξιά βρέθηκε εκεί πρόσφατα. Ο τοίχος που διακρίνεται δεξιά είναι ενός οικίσκου για το νέο δίκτυο του νερού, που δε χρειαζόταν να γίνει ούτε εκεί, ούτε έτσι. Τους κορμούς των πλατάνων διακοσμούν διαφημιστικές πινακίδες
.

Το εσωτερικό του εικονοστασιού, απλώς αγνώριστο και απαράδεκτο
.

Το Εργαστήρι Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ) με τις λυόμενες αίθουσες, κατασκευάστηκε με χρήματα της Νομαρχίας σε χώρο που αγόρασε από την Μητρόπολη και ακόμα δεν έχει μεταστεγαστεί. Την μεταστέγαση έπρεπε να έχει ήδη κάνει ο Δήμος. Τι περιμένει;
.

Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες δεν άξιζαν κάτι καλύτερο από αυτές τις λυόμενες αίθουσες και τη μαύρη άσφαλτο;
.
Με την τελευταία ανάρτηση ακόμη νωπή στη μνήμη, λίγες ώρες μετά τον ερχομό μου στο χωριό, τα βήματα με έφεραν στο μέρος που περιέγραψα, αυτή τη φορά με τη φωτογραφική μηχανή ανά χείρας. Περπατώντας και φωτογραφίζοντας, μελαγχόλησα βλέποντας για μια ακόμη φορά πώς ένας μικρός φυσικός παράδεισος μετετράπη, μέσα σε λίγα χρόνια και με ευθύνη του Φιλοπροόδου Συλλόγου, της Μητροπόλεως και την ανοχή του Τοπικού Συμβουλίου, σε μία κόλαση τσιμέντου.
Εκεί που άλλοτε ανάμεσα στο τρεχούμενο νερό της Βρύσης αφθονούσαν οι πρέλες, τα κυκλάμινα και το «ψωμί του φιδιού», εκεί όπου πετούσαν λιμπελούλες και πυγολαμπίδες και κελαηδούσαν αηδόνια, εκεί όπου η φαντασία των χωριανών έβλεπε το σούρουπο τον Αράπη και το Βοϊδοκέφαλο, σήμερα κυριαρχεί το τσιμέντο, οι πλάκες Καρύστου, η εγκατάλειψη και τα σκουπίδια. Η Βρύση του Αλή Ζορμπά έχει ταφεί κάτω από το τσιμέντο, όπως και οι ρίζες του έκτοτε φιλάσθενου πλατάνου. Κορωνίδα της ασέβειας η ψεύτικη βρύση, της οποίας το κρύο νερό βγαίνει από ψύκτη και το προκάτ εκκλησάκι. Εδώ η κακογουστιά της τοπικής Εκκλησίας βρήκε την πλήρη έκφρασή της.
Η έλλειψη ευαισθησίας και φαντασίας, ο νεοπλουτισμός και η προχειρότητα κατέστρεψαν για πάντα μέσα σε λίγα χρόνια ένα δροσερό άλσος που δημιούργησαν και σεβάστηκαν οι αιώνες. Λυπάμαι που αυτή η καταστροφή συνέβη στο χωριό που τόσο αγάπησα και που δεν είχα τότε τη δύναμη να εμποδίσω αυτή την παρανοϊκή πορεία.
.

Παρασκευή 21 Μαΐου 2010

ΜΑΪΟΣ 1975


.
Μάιος 1975, μεσημέρι μιας ηλιόλουστης μέρας: ο Λάμπρος Δρυμώνας επιστρέφει με το Μπίσμαρκ του στο σπίτι και ο Λεωνίδας Παπαδόπουλος κατηφορίζει με τον αραμπά του προς τον κάμπο. Σημείο φωτογράφησης το Μάρμαρο, λίγο πριν τη Βρύση του Αλή Ζορμπά.
Το Μάρμαρο καμμιά σχέση δεν έχει με αυτό που φαντάζεται κανείς. Μάρμαρο λέγεται το μαλακό, εύθρυπτο πέτρωμα, ο αδιαμόρφωτος ψαμμίτης που αφθονεί στα μέρη μας και που χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν ως ευτελές οικοδομικό υλικό, όταν η μεταφορά πέτρας από τα λατομεία του Λεβεντοχωριού και της Σκαφιδιάς ήταν ασύμφορη. Για άγνωστο λόγο, ο σχηματισμός που οι χωριανοί ονόμαζαν Μάρμαρο, ύψους λίγων μέτρων, ισοπεδώθηκε πριν πολλά χρόνια χωρίς κανένα λόγο.
Ο Αλή Ζορμπάς είναι μια φυσιογνωμία της εποχής της Τουρκοκρατίας που δε μας άφησε τίποτε άλλο εκτός από την ομώνυμη βρύση στην είσοδο του χωριού από τον κάμπο. Κατά πάσα πιθανότητα ήταν μεγαλοκτηματίας της περιοχής, μια και η ευρύτερη περιοχή του χωριού μας έφερε άλλοτε το όνομά του.
Η πέτρινη θολωτή Βρύση του Αλή Ζορμπά με το λιγοστό νερό σωζόταν μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Το νερό της δεν πινόταν, καθώς και οι χωριανοί πίστευαν ότι έρχεται από το νεκροταφείο. Υπερβολές, καθ’ ότι το νεκροταφείο βρίσκεται στην κορυφή σχεδόν του λόφου, ενώ ο υδροφόρος ορίζοντας, όπως φαίνεται από τα πηγάδια, βρίσκεται πολύ χαμηλότερα. Πηγάδια με πόσιμο νερό βρίσκονται ακόμη και σήμερα πολύ κοντύτερα στο νεκροταφείο, χωρίς κανένα πρόβλημα. Παραμελημένη από χρόνια, δυστυχώς καταστράφηκε βλακωδώς και επιχωματώθηκε κατά τις εργασίες διαμορφώσεως της πλατείας. Έτσι το χωριό μας έχασε το μοναδικό μνημείο στην περιοχή που προϋπήρχε του ερχομού των Βυτιναίων και η τοποθεσία έχασε για πάντα την ειδυλλιακή της όψη.
Ο χώρος γύρω από τη Βρύση, όπως φαίνεται στο βάθος της φωτογραφίας, αποτελείται από πυκνή συστάδα δένδρων, με κυρίαρχα τα βίδια, τα πλατάνια, τις λεύκες και τις ιτιές. Το έδαφος ήταν καλυμμένο από ένα στρώμα κυκλάμινα και στα κλαδιά των δένδρων φώλιαζαν αμέτρητα αηδόνια. Κανένα άλλο σημείο του χωριού μας δεν είναι πιο πράσινο και δροσερό. Κανένα το βράδυ δεν ήταν πιο σκοτεινό, για αυτό και οι χωριανοί έλεγαν ότι «κρατάει» και ότι εκεί εμφανίζεται το «Βοϊδοκέφαλο», τέρας του οποίου η μορφή ποίκιλλε από περιγραφή σε περιγραφή, ανάλογα με τη φαντασία του «μάρτυρα» αφηγητή. Πιθανότερο είναι ότι το μόνο που εμφανιζόταν τα βράδυα ήταν παράνομα ζευγαράκια, όπως και χιλιάδες πυγολαμπίδες που έκαναν το έδαφος να μοιάζει με έναστρο ουρανό.
Όλα αυτά δυστυχώς αποτελούν παρελθόν. Το δροσερό χώμα με τα κυκλάμινα έχει καλυφθεί από τόνους μπετόν και πλακών Καρύστου, το πρώτο και πιο λανθασμένο έργο του Φιλοπροόδου Συλλόγου. Τη Βρύση του Αλή Ζορμπά έχει αντικαταστήσει μία γιαλαντζί βρύση, με ψύκτη από πίσω. Επάνω στην πλατεία η Μητρόπολη Ηλείας έστησε μία προκατασκευασμένη εκκλησία, εις εκπλήρωσιν κάποιου τάματος, που προοριζόταν για αλλού, αλλά εδώ βρήκε έτοιμο χώρο. Τα αηδόνια και οι πυγολαμπίδες έφυγαν πανικόβλητα από τους προβολείς που έκαναν τη νύχτα μέρα. Ο αιωνόβιος πλάτανος που έγλειφε το νεράκι της πηγής ξεράθηκε, μάλλον από ανθρώπινο χέρι που ήθελε να εκδικηθεί το Σύλλογο.
Όσο για τους ανθρώπους της φωτογραφίας και τα μεταφορικά τους μέσα, μετά από τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια τίποτε δεν είναι το ίδιο.
.